تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
بخشش ، ذكات پيروزى است . سزاوارترين مردم به گذشت ، كسى است كه در كيفر رساندن از همه تواناتر باشد . عورت برادرت را بپوشان و از لغزش دوستت بگذر . بر تو باد كه در تمام كارهاى خود راست بگويى . هيچ كار زشتى بدتر از دروغ نيست . دروغگو با اين كه در امان است خود را مى ترساند . نشانه‌ى ايمان آن است كه راستى را آنجا كه به تو زيان مى رساند ، بر دروغ جائى كه براى تو سودمند است ، ترجيح بدهى . از دروغ دورى كنيد ، زيرا راستگو مشرف به نجات و عزت است و دروغگو بر پرتگاه هلاكت قرار دارد . دروغگو با مرده يكسان است ، زيرا برترى زنده بر مرده بواسطه‌ى اطمينان به او است ، پس اگر سخن وى مورد اعتماد نبود ، حياتش بى اثر است . اگر راستگو باشى ترا پاداش مى دهيم و اگر دروغگو باشى ترا كيفر خواهيم كرد . دروغ جدى و شوخى روا نيست ، و براى هيچيك از شما شايسته نيست به كودك خود وعده‌اى بدهد و به وعده‌اش وفا نكند . دروغ آدمى را به سوى گناه رهبرى مىكند . كسى كه در سخن گفتن ، راستى را از دست بدهد ، مصيبت
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 296 | جورج جرداق / انصارى