كسى كه به تو گمان نيك برد گمانش را تصديق كن .
هرگز به سخنى كه از دهان كسى خارج شده و تو احتمال نيكى در آن مى دهى ، گمان بد مبر .
بدحال ترين مردم كسى است كه بخاطر بدگمانى خود ، به هيچكس اطمينان ندارد و ديگران نيز بخاطر بدرفتارى وى به او اعتماد ندارند .
اين از دادگرى نيست كه بر شخص مورد اعتماد با بدگمانى قضاوت شود .
بدگمانى ، دلها را بيمار و شخص امين را متهم و مأنوس را وحشت زده ، و دوستى برادران را دگرگون مىكند .
پاداش جهاد كنندهاى كه در راه خدا شهيد شده ، بيشتر نيست از كسى كه توانائى دارد و پاكدامنى به كار مى برد . نزديك است پاكدامن فرشتهاى از فرشتگان گردد .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 295
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٩٥