تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤

پاداش آن را انتظار مى برند . اگر سؤال كنند اصرار مى ورزند و اگر سرزنش نمايند رسوا مى كنند و اگر حكم كنند اسراف مى كنند . براى هر حقى باطلى و براى هر راستى انحرافى و براى هر زنده‌اى قاتلى و براى هر دردى كليدى و براى هر شبى چراغى آماده ساخته‌اند : براى آنكه بازار خود را به پا دارند و كالاى نفيس خود را رواج دهند ، به سبب نوميدى به طمع متوسل مى شوند .

براى آنان هميشگى است

على « ع » در ضمن يكى از سخنانش كسانى را كه از دنيا دورى جسته‌اند ، چنين توصيف مىكند : وحشت ها آنان را نمى ترساند و نامناسب شدن اوضاع ، آنان را اندوهگين نمى سازد . از زلزله‌ها نگرانى ندارند و به رعدهاى سخت گوش نمى دهند . غايبانى هستند كه كسى منتظرشان نيست و حاضرانى هستند كه در مجالس حاضر نمى شوند . گرد هم بودند ولى پراكنده شدند . پنهانى خبرها و خاموشى شهرهايشان در اثر طولانى بودن مدت و دورى جايگاهشان نيست ، بلكه آنان جامى نوشيده‌اند كه گويائيشان را به گنگى و شنوائيشان را به كرى و حركتشان را به سكون تبديل
هامش
( 1 ) - منظور از كالاى نفيس ، نيرنگهائى است كه آن را زينت داده‌اند .