گفتارشان توأم با راستى است
نقل شده است كه يكى از اصحاب پسر ابو طالب كه او را « همام » مى گفتند به آن حضرت گفت : يا امير المؤمنين ، پرهيزكاران را براى من چنان توصيف كن كه گويا آنان را مى بينم امام « ع » در پاسخ او كمى درنگ كرد آن گاه در توصيف پرهيزكاران سخنان زيباى فراوانى گفت كه قسمتى از آن را ذيلا مى خوانيد : پس از سپاس و درود ، خداوند سبحان مردم را آفريد در حالى كه از اطاعتشان بى نياز و از نافرمانيشان ايمن بود ، زيرا معصيت گناهنكاران به او زيانى نمى رساند و اطاعت فرمانبرداران براى او سودى ندارد . پس روزى و وسايل زندگيشان را ميان آنان تقسيم نمود و هر كس را در دنيا در مرتبهء خود قرار داد . در دنيا پرهيزكارانند كه داراى فضيلت ها مى باشند : گفتارشان توأم با راستى و پوشاكشان بر اساس اقتصاد و رفتارشان از روى فروتنى است . از آنچه خداوند بر آنان حرام كرده چشم پوشيدهاند و بسوى دانشى كه براى آنان سودمند است گوش فرا دادهاند . در گرفتارى ، خود را چنان مى بينند كه در آسايش مى بينند
هامش
( 1 ) - يعنى اگر به بلائى گرفتار آمدند به خدا اميدوار مى شوند و بى تابى نمى كنند گوئى در آسايش و راحتى هستند ، و اگر در آسايش قرار گرفتند از خدا و كيفر او مى ترسند و گردنكشى و ناسپاسى نمى كنند گويا در بلا و گرفتارى هستند .