تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
داده‌اند و قرآن را پيراهن ، و دعا را روپوش خود گرفته‌اند . پس به روش مسيح ، دنيا را از خود جدا ساخته‌اند داود « ع » در مثل چنين ساعتى از شب برخاست و گفت : اين ساعتى است كه هر بنده‌اى در آن دعا كند دعايش مستجاب مىشود مگر آنكه باجگير يا جاسوس باشد .

آنچه نمى دانيد مگوئيد

قسمتى از خطبه‌اى است كه امام « ع » در توصيف خيرانديشان ايراد كرده است : اى بندگان خدا ، محبوب ترين بندگان نزد خدا ، بنده‌اى است كه عدالت را ملازم خود قرار داده است . پس نخستين مرحلهء عدالتش اين است كه تمايلات نفسانى را از خود دور ساخته است . حق را توصيف مىكند و بر طبق آن رفتار مى نمايد . براى كار نيك پايانى باقى نمى گذارد مگر آنكه آهنگ آن مىكند و گمان خوبى در چيزى نمى برد مگر آنكه آن را قصد مىكند . اى مردم ، آنچه نمى دانيد مگوئيد ، زيرا غالبا حق در چيزى است كه آن را نمى شناسيد و كسى را كه حجت و دليلى بر او نداريد معذور داريد