تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧

بيخردان و تبهكاران

قسمتى از نامه‌اى است كه امام « ع » آن را بوسيلهء مالك اشتر هنگامى كه حكومت مصر را به او واگذار كرد براى مصريان فرستاده است : به خدا قسم اگر من به تنهائى با آنان روبرو شوم و آنها همهء روى زمين را پر كرده باشند باك ندارم ، و نمى هراسم . من در بارهء گمراهى كه در آن قرار گرفته‌اند و هدايتى كه خود بر آن ثابت هستم از جانب خودم بينا و از طرف پروردگارم ايمان و يقين دارم ولى من تأسف مى خورم از اين كه كار اين ملت را بيخردان و تبهكارانشان به عهده مى گيرند و مال خدا را دست بدست گردانده و بندگانش را برده مى كنند و شايستگان را دشمن و بدكاران را ياران خود قرار مى دهند . اگر اين جهات در كار نبود در جمع آورى و تحريك و سرزنش شما زياد كوشش نمى كردم

رشوه‌خوارى در قضاوت

به سخن زير توجه كنيد :
هامش
( 1 ) - منظور على « ع » از اين گروه ، دشمنان و جنگجويان سرشناس زمان وى هستند . على « ع » مى گويد : اگر من يك تنه باشم و آنها زمين را پر كنند از آنان باك ندارم .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 247 | جورج جرداق / انصارى