بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 246

تا حق خدا را در اموالتان از شما بگيرم ، آيا خدا در اموال شما حقى دارد كه آن را به ولى او بپردازيد پس اگر كسى گفت : نه به او مراجعه مكن ، و اگر كسى گفت : آرى بدون آنكه او را بترسانى و بيم دهى يا بر او سخت بگيرى يا او را به زحمت بياندازى ، همراهش برو و آنچه طلا و نقره به تو مىدهد بگير ، و اگر گاو و گوسفند يا شتر داشته باشد بى اجازهء او نزد آنها مرو ، پس اگر نزد چارپايان آمدى ، مانند كسى كه بر صاحب آن تسلط دارد و سخت گيرى مىكند بر آنها وارد مشو ، و هرگز چارپائى را رم مده و مترسان و در مورد آن با صاحبش بدرفتارى مكن ، و مال را به دو قسمت تقسيم كن و او را مخير گردان : پس اگر اختيار نمود ، متعرض چيزى كه انتخاب كرده مشو ، و همچنين پيوسته قسمت نما تا مقدارى كه حق خدا در مال او است باقى بماند ، پس حق خدا را از او بگير ، پس اگر از تو تقاضاى فسخ تقسيم نمود تو فسخ كن و دو قسمت را درهم مخلوط نما و آنچه را نخست بجا آورده بودى دوباره بجاى آور ، تا حق خدا را در مال او بستانى .