شده و باطل بزرگى كه انجام مىشود احساس نگرانى نمى كند اينجا است كه نيكوكاران خوار و بدكاران عزيز مى گردند .
آدمى هر چند مقام و مرتبهاش بزرگ باشد بالاتر از اين نيست كه در حقى كه خدا بر او واجب نموده به كمك ديگران نيازمند نباشد ، و انسان هر چند در ديدهها كوچك باشد و مردم او را خرد بشمارند چنان نيست كه نتواند ديگران را در اين زمينه مساعدت كند يا ديگران به او كمك نمايند .
در اينجا يكى از اصحاب امام « ع » در ضمن سخنانى طولانى آن حضرت را بسيار ستايش نمود و پيروى و فرمانبردارى خود را اعلام كرد . بدنبال آن ، حضرت به اين سخنان زيبا زبان گشود : پست ترين حالات زمامداران از نظر مردم شايسته ، اين است كه گمان خودستائى به آنان برده شود و كارشان بر تكبر و غرور حمل گردد .
راستى من دوست ندارم در خيال شما راه يابد كه من ستودن و شنيدن ستايش را دوست دارم . شكر خداى را كه چنين نيستم ، بنا بر اين سخنانى كه با گردنكشان مى گويند با من مگوئيد و آنچه را از مردم خشمگين خوددارى كرده و پنهان مى دارند از من پنهان مداريد و با مدارات و تملق با من معاشرت مكنيد و تصور نكنيد اگر در بارهء حقى با من گفتگو شود بر من سنگين است ، زيرا كسى كه سخن حق يا
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٠٥