تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
با آنها نجنگيد تا جنگ را آغاز كنند ، زيرا - شكر خداى را - شما داراى حجت هستيد ، اگر آنان را رها كنيد تا آنها جنگ را شروع كنند شما حجت ديگرى به زيان آنان خواهيد داشت . اگر بخواست خدا شكست روى داد ، گريخته را نكشيد و به درمانده كارى نداشته باشيد و زخمى را از پاى در نياوريد و زنان را - اگر چه به ناموس شما دشنام دهند و فرماندهان شما را ناسزا گويند - با اذيت و آزار تحريك مكنيد

خدايا پيروزى يافته را از ستمگرى دور گردان

هنگامى كه تصميم گرفت با مردم شام در صفين روبرو شود چنين فرمود : بار خدايا ، اى پروردگار اين زمينى كه آن را اقامتگاه مردم و محل رفت و آمد حشرات و چهارپايان و حيواناتى كه بشمار نمى آيند از آنها كه ديده مى شوند و آنها كه ديده نمى شوند قرار دادى اى پروردگار كوههاى استوارى كه آنها را ميخهاى زمين و تكيه‌گاه مخلوقات گردانيدى اگر ما را بر دشمن پيروز ساختى ستمگرى را از ما دور

هامش
( 1 ) - يعنى كوهها را پناهگاه مردم قرار دادى كه هنگام پيش آمدن غارتها در بيابان به آن پناهنده مى شوند ، و همانطور كه كوههاى محكم پناهگاه انسان است پناهگاه حيوانات نيز مى باشد .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 207 | جورج جرداق / انصارى