قسم هيچ كار زشتى را بر من انكار نكردند و ميان من و خودشان از روى عدالت حكم ننمودند . اين گروه حقى را كه خود ترك كردند و خونى را كه خود ريختند از من مى طلبند . اگر من در اين خون شريك آنان بودم آنها نيز از آن بهرهاى داشتند و اگر بدون من عهدهدار بودند مسئوليت بر خودشان هست و بزرگترين دليلشان بر زيان خودشان مى باشد اى نوميدى كه دعوت كننده هستى چه كسى دعوت كرده و با چه چيز پاسخ داده مىشود من به حجت خدا بر آنان و علم او در بارهء آنها راضى هستم . اگر امتناع كردند آنها را از تيزى شمشير برخوردار خواهم ساخت و شمشير براى درمان باطل و يارى حق كافى خواهد بود شگفت اين است كه براى من پيام آوردهاند كه براى نيزه زدن بيرون بيايم و در شمشير كشيدن بردبار باشم مادر به عزايشان بنشيند من تا به حال به جنگ تهديد نمى شدم و كسى مرا از ضرب
هامش
( 1 ) - منظور امام « ع » از دعوت كننده ، يكى از سرلشكران دشمن در واقعهء جمل است . او از امام « ع » درخواست كرد كه براى نيزه زدن آماده گردد ، گويا امام « ع » را نسبت به جنگ و نتايج آن تهديد مى كرد . امام « ع » با جملهء : « چه كسى دعوت كرده » دعوت و دعوت كننده را تحقير مىكند .
( 2 ) - اين جمله نفرين بر آنها است ، زيرا آنها ارزش خود را نشناختند . . . آيا پسر ابو طالب به جنگ تهديد مىشود