و اين مورد از مصداق بدعت نيست ، زيرا بدعت عبارت است از اين كه به قصد تشريع چيزى كه از دين نيست ، در دين وارد كنيم ، و با توجّه به ادلّه گذشته توسّل مورد نظر ، داخل در دين است . و اين بيان كه توسّل خارج از دين است ، در واقع انكار دين است بدان جهت كه تواتر گوياى مطلوب بودن توسّل به انبياء ، اولياء و صالحان ( در شرع مقدس ) است .
[ 6 - دليل ابن تيميه در استغاثه به ميّت و غايب از بزرگترين انواع شرك است ]
6 . از ابن تيميه نقل شده كه استغاثه به ميّت و غايب از بزرگترين انواع شرك است . دليل او آياتى است كه از دعوت به غير خداى متعال نهى مىكند « 1 » . مانند : « و كسى كه با خدا معبودهاى ديگرى را بخواند ، برهانى بر اين كارش ندارد ، پس منحصرا حساب چنين شخصى نزد خدا است . همانا كافران رستگار نمىشوند « 2 » و مانند : آنهايى را كه غير از خدا مىخوانند ، بر يارى شما توانا نيستند و ( حتّى ) بر يارى كردن خود قدرت ندارد » « 3 » و مانند : « غير از خدا چيزى را كه
هامش
( 1 ) . كشف الارتياب ، ص 267 . التوسل و الوسيله ، ص 158 ( فصل ما لا يجوز فى حق اشرف الخلق و عند قبره اولى أن لا يجوز عند قبر غيره ) .
( 2 ) . مؤمنون ، آيه 117 .
( 3 ) . اعراف ، آيه 197 .