اشخاصى كه براي پرستارى يا راهنمائى آنها لازم است همراه باشند ، واحتياط
واجب آن است كه پيش از نصف شب حركت نكنند ، بنابر اين براي اين اشخاص
وقوف بين الطلوعين لازم نيست ، واحتياط مستحب آن است كه اگر توقف مشكل
نباشد تخلف نكنند .
مسأله 7 - كسى كه شب يا بعض آن را در مشعر بوده است اگر قبل از طلوع صبح عمدا
وبدون عذر از مشعر بيرون رود وتا طلوع آفتاب برنگردد در صورتي كه وقوف عرفه
از أو فوت نشده است بنابر مشهور حج أو صحيح است ، وبايد يك گوسفند كفاره
بدهد ، لكن احتياط بر خلاف آنست ، يعنى بعد از اتمام حج لازم است در سال ديگر
حجش را اعاده كند ، واين احتياط ترك نشود .
مسأله 8 - كسى كه درك نكند وقوف بين الطلوعين را يا وقوف شب را در صورتي كه
صاحب عذر باشد اگر مقدارى از طلوع آفتاب تا ظهر در مشعر توقف كند اگر چه كم
باشد حج أو صحيح است .
مسأله 9 - از آنچه گذشت معلوم شد كه براي وقوف به مشعر سه وقت است :
يكى - شب عيد براي كساني كه عذرى دارند .
دوم - بين طلوع صبح وطلوع آفتاب .
سوم - از طلوع آفتاب تا ظهر روز دهم كه اضطراري مشعر است ، چنانچه قسم
أول نيز اضطراري است .
مسأله 10 - چون معلوم شد كه وقوف به عرفات ومشعر اختياري واضطراري دارند
واز براي وقوف به مشعر دو قسم اضطراري است ، پس به ملاحظه ادراك هر دو موقف
يا يكى از آنها در وقت اختياري يا اضطراري مفردا ومركبا وبه ملاحظه ترك عمدى
يا جهلي يا نسياني اقسام زيادى دارد كه در اينجا آنچه مورد ابتلاء ممكن است بشود
ذكر مىشود :
أول - آن كه مكلف ، درك هر دو موقف كند در وقت اختياري ، يعنى از ظهر روز
عرفه ، عرفات را وبين الطلوعين صبح دهم ، مشعر را درك كند . پس اشكالى در صحت
حج أو نيست .