فصل سوم
در وقوف به مشعر الحرام
ودر آن چند مسأله است :
مسأله 1 - بعد از آن كه از وقوف به عرفات در مغرب شب دهم فراغت حاصل شد ، بايد
كوچ كند به مشعر الحرام كه محل معروفي است وحدود معينى دارد .
مسأله 2 - احتياط واجب آن است كه شب دهم را تا طلوع صبح در مشعر الحرام بسر
ببرد ونيت كند أطاعت خدا را در اين بسر بردن شب .
مسأله 3 - چون صبح طلوع كرد نيت وقوف به مشعر الحرام كند تا طلوع آفتاب ،
وچون اين وقوف ، عبادت خداوند است بايد با نيت خالص از رياء وخود نمايى وقوف
كند ، والا حج أو در صورت رياء كردن با عمد وعلم باطل خواهد شد .
مسأله 4 - أقوى جواز كوچ كردن بلكه استحباب آن است كمي قبل از طلوع آفتاب
به نحوى كه قبل از طلوع آفتاب از وادى " محسر " تجاوز نكند واگر تجاوز كرد گناهكار
است ولى كفاره بر أو نيست واحتياط آن است كه وقتي حركت كند كه قبل از
طلوع آفتاب وارد وادى محسر نشود .
مسأله 5 - واجب است از طلوع صبح تا كمي قبل از طلوع آفتاب ( بطورى كه در مسأله
پيش گفته شد ) در مشعر بمانند ، لكن تمام آن ركن نيست بلكه ركن وقوف كمي از بين
الطلوعين است اگر چه به قدر يك دقيقه باشد ، پس اگر كسى وقوف بين الطلوعين را
يكسره ترك كند به تفصيلي كه مىآيد حج أو باطل خواهد شد .
مسأله 6 - جائز است براي كساني كه عذرى دارند قدرى كه شب در مشعر توقف
كردند كوچ كنند به منى مثل زنها وبچه ها وبيماران وپير مردان واشخاص ضعيف
و