اى " هشام " همانا مسيح به حواريين فرمود اى بندگان بد ، از بالا رفتن به درخت
خرما مىترسيد . خار وزحمت رفتن به درخت خرما را ياد آور مىشويد ولى پاكيزگى ميوه
ومنافع آن را فراموش مىكنيد . همچنين به ياد زحمت كار آخرت وعبادت مىافتيد به نظر
شما مدت آن طولانى مىآيد ولى فوائد شكوفهها وميوه هاى عبادت را كه نعمتهاى
آخرت است فراموش مىكنيد . گندم را پاك وپاكيزه مىكنيد وبا آسيا كاملا نرم مىكنيد
تا طعم أو را دريابيد وخوراكش گوارا باشد . همچنين ايمان را خالص وكامل گردانيد
تا شيرينى آن را بيابيد وشما را سود رساند . براستى مىگويم اگر در شب تارى چراغى را
كه با قطران مىسوزد پيدا كنيد از آن استفاده مىكنيد وبوى تعفن قطران مانع از
استفاده شما نمىشود ، همچنين شايسته است براي شما كه حكمت را از هر كه باشد
بگيريد وعمل نكردن گوينده ، شما را از آموختن آن باز ندارد .
اى بندگان دنيا ! براستى به شما مىگويم شما به شرافت آخرت نمىرسيد مگر
آنكه آنچه دوست داريد واگذاريد . پس توبه از گناهان را به فردا مىفكنيد ، زيرا ممكن
است مرگ شما را قبل از فرا رسيدن آن روز يا شب دريابد . براستى مىگويم كسى كه
بدهكار نباشد آسايشش بيشتر است هر چند بدهكار وامش را نيك بپردازد همچنين
كسى كه گناهكار نباشد غمش كمتر وآسوده تر است هر چند گناهكار توبه خالص
نمايد . وهمانا گناهان كوچك وپست از دامهاى شيطان است كه گناهان را در نظر
كوچك وپست جلوه دهد تا انباشته وافزون گردد وشما را فرا گيرد . براستى مىگويم
همانا مردم دو دستهاند دستهيى حكمت را بگفتار خويش استوار وبه كردار خويش
تصديق كرده اند ودسته ديگر آن را بگفتار خود استوار وبا رفتار بد خويش به تباهى آن
برخاستهاند . چه بسيار ميان اين دو دسته فاصله است ! خوشا به حال دانشمندانى كه
كردارشان مطابق گفتارشان باشد وواي به حال دانشمندانى كه بگفتار اكتفا كنند .
اى بندگان بد ! ملازم خانههاى خدا باشد وآنى از پرستش أو غفلت ننماييد
ودل هاى خود را خانه پرهيزكارى قرار دهيد وآن را پناهگاه شهوات نسازيد . همانا
هامش
( 1 ) مراد از حكمت دين ومعارف رباني است .