تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هشام بن الحكم ، مدافع حريم ولايت ( فارسي ) — صفحة 244

مساهمون:

ص٢٤٤
وسلامت در دين طلبد بايد كه دست نياز بسوى خدا دراز كرده از أو بخواهد كه عقلش را كامل گرداند ، چه هر كس عقلش كامل شود به مقدار ضرورت از دنيا اكتفا كند وهر كس به مقدار ضرورت از دنيا اكتفا كند بي نياز گردد . وكسى كه اكتفا به مقدار ضرورت ننمايد هرگز به بي نيازى نرسد . اى " هشام " خداوند بزرگ وعزيز از گروهى شايسته حكايت فرموده كه ايشان زماني كه دانستند كه ممكن است دلها از راه حق منحرف شود از خدا تقاضا كردند " ربنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هديتنا وهب لنا من لدنك رحمة انك أنت الوهاب " ( سوره آل عمران آية 7 ) ترجمه : پروردگارا پس از هدايت دلهاى ما را از راه راست برمگردان وما را از طرف خود به موهبت رحمت سرافراز فرما ، زيرا كه تو پروردگار بخشنده يى . همانا از خدا نمىترسد كسى كه معرفت به أو ندارد وكسى كه معرفت به أو ندارد ، بينايى ندارد وحقيقت معرفت را در دل خود نيابد واز معرفت ثابتي كه وسيله بينايى أو نسبت به حقايق باشد محروم است وكسى به حقيقت معرفت نمىرسد مگر آنكه كردارش گواه گفتارش ونهانش برابر آشكارش باشد ، زيرا خداوند ظاهر انسان وزبان أو را راهنماى عقل ومعرفت پنهان أو قرار داده است . اى " هشام " هيچ وسيله‌يى براي پرستش خدا بهتر از عقل نيست وتا اين صفات در كسى نباشد عقلش كامل نيست : 1 - كفر وشر از أو پديد نيايد . 2 - رشد وخوبى از أو مترقب باشد . 3 - زائد بر ضرورت از أموال خويش را در راه خدا بخشش كند . 4 - از پر گويى وسخنان نابجا خوددارى نمايد . 5 - از دنيا به مقدار توش وتوان قانع باشد ودر تمام دوران زندگى از دانش سير نشود . 6 - خوارى وفروتنى در راه خدا را از عزت وشرافت نزد غير خدا خوش تر داند 7 - نيكى واحسان غير را گر چه اندك باشد بسيار شمارد . واحسان بسيار خود را ناچيز حساب كند .