يافت نشده بود ، او را به وزارت اختيار كردند ، وى تا وقتى كه در بخارا بود عهده دار مقام وزارت بود ، ولى از وى كارى پيش نرفت .
وى همان كس است كه پس از مرگ سبكتكين سلطان محمود او را از طرف خود به غزنه نزد برادر فرستاد و تعزيت نامهاى به او نوشت .
در ترجمهء تاريخ يمينى در دو جا از او ياد شده كه با كنيه ابو الحسن حمولى بىذكر نام آمده ، و همچنين در كتاب حبيب السير .
( يمينى 1 / 289 ترجمهء يمينى ص 159 و 170 و يادداشتهاى علامه قزوينى 273 و 263 ) ابو الفضل خنامتى : گرديزى در زين الاخبار گويد : پس از آنكه ابو الحسين را از كار بنشاندند وزارت به ابو الفضل محمد بن احمد الخنامتى دادند - و اين خنامت دهى است از ولايت بخارا - و وزارت به دو ختم شد .
( خنامت به ضم اول نام يكى از روستاهاى بخارا است كه منسوب به آن را خنامتى خوانند . ) ( ياقوت 2 / 391 انساب سمعانى 5 / 202 و گرديزى 172 ) ابو عبد الله محمد بن احمد الشيلى وى را در شمار وزرا و سلاطين سامانى نبايد آورد ، ولى چون وزير افتكين بوده و افتكين ( البتكين ) در بخارا خازن امير بوده از اين رو در عداد اين جماعت ياد كرده شد .
ثعالبى در كتاب يتيمة الدهر ذكر او كرده و او را از محاسن فوشنج و مردم آن سامان شمرده و گفته : در بخارا كتابت افتكين خازن مىكرد و بعد به وزارت او معين شد ، پس از آنكه وزير افتكين شد كلمهء شيلى ( يا - شبلى ) را از نام خود افكند ، و در كتابت اقتصار بر اسم خود و اسم پدر مىكرد .
شيلى پس از هلاك افتكين احوالش دگرگون شد ، و روزگارش
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 366
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٦٦