پ . پليوت P . Pelliot در نشريه TP 37 ( 1944 ) 179 حدس مىزند كه تركها اين لقب را از مغولها در قرن ششم ميلادى گرفتهاند و اصل آن ديگين digin مىباشد . ( شماره 66 فراى )
ص 20 ش 8 شرغ : ( نسخه B جرق ) ياقوت مىگويد : اين كلمه معرب چرغ است و چرغ نام قريهء بزرگى نزديكى بخار است كه جماعتى از دانشمندان بدانجا منسوبند و از جمله آنهاست ابو بكر محمد بن ابراهيم بن صابر شرغى متوفاى ماه رجب سال 272 در سمرقند . ( 3 / 276 ) ابن خرداذبه مىگويد : از بخارا تا شرغ چهار فرسنگ ، و از شرغ تا طواويس سه فرسنگ راه است .
استخرى آن را به نام جرغ ياد كرده و آنجا كه از رود جرغ ياد مىكند گويد : نهرى كه به نهر جرغ معروف است از نهر سغد گرفته مىشود و اين رود تا جرغ جريان دارد .
( ياقوت 3 / 276 ، ابن خرداذبه 25 و 203 ، استخرى 310 و 311 ، اللباب 2 / 16 )
ص 20 س 9 سامجن : استخرى در جملهء روستاهاى بخارا سامجن مادون و سامجن ما وراء را ياد كرده ( 310 ) و نرشخى رودى به نام سامجن ذكر كرده است كه شايد قريب به اين روستا بوده يا از اراضى آن مىگذشته است كه برود سامجن ناميده شده است .
فراى از ماركوارت نقل كرده كه محله سمجان كه در اوراق وقف ( وقفنامه ) كه به اسماعيل سامانى نسبت داده شده در محل فعلى راميتن در مغرب بخارا بوده است . ( 68 ) و نيز ماركوارت درياچهء كول اسكندر را منبع رودخانه زرافشان مىداند . و گويد كلمهء سمجان مركب از سم يا به شكل اوستائى « سما » به معنى سياه و جان به معنى ( ميراب ) مىداند ص 81 كتاب ماركوارت .
ص 20 س 10 حرام كام و يا ( حوامكام ) : با كلمهء سغدى Kn - to dig به معنى
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 185
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص١٨٥