در قرن چهارم سه شهر مهم وجود داشت اول كرمينيه ( كه هنوز وجود دارد ) دوم دبوسية ، و سوم ربنجن . و كرمينيه به فاصله يك منزل چاپارى در خاور طواويس در خارج حصار بزرگ واقع است ، و از طواويس آبادتر و بزرگتر و پر جمعيتتر بود ، و دهكده هاى بسيار و زمينهاى حاصل خيز داشت ، و نهرهاى متعدد آن از رود سغد جدا مىشد .
( ياقوت ص 268 ، استخرى ص 314 ، ابن خرداذبه ص 25 و 31 كتاب خراج ص 203 مقدسى 324 سرزمينهاى خلافت شرقى لسترنج ص 497 - 498 ترجمهء مسالك و ممالك ص 246 طبرى 9 / 1550 مختصر كتاب البلدان ابن فقيه 325 )
ص 17 س 2 باديهء خردك : كلمهء باديه در عربى به معنى صحرا و بيابانست و در تركى پياله و ظرف بزرگ است ، و اگر خردك را بسيار كوچك معنى كنيم و باديه را بيابان ، معنى آن بيابان بسيار خرد خواهد بود . و ليكن فراى در يادداشت شماره 52 گويد كه ليكشين Lykoshin آن را به سبوى كوچك ترجمه كرده است .
ص 17 س 4 سمعانى ( 570 ) و ياقوت نوشتهاند : نور به ضم نون شهركى است بين بخارا و سمرقند در نزديكى كوهى واقع است كه در آنجا مقابر و مشاهد صلحا است ، و مردم براى زيارت به آنجا روند .
فراى گويد : كه حاليه نام اين شهر نورآتا Nur - ata است و در شمال شرقى بخارا واقع است . رجوع شود به كتاب تركستان بارتولد ص 119 ) در سال 616 قصبهء نور به تصرف چنگيز خان درآمد .
( سمعانى b 570 و اللباب 3 / 242 ، ياقوت 4 / 822 ، جوينى 1 / 78 و 79 فراى شماره 54 )
ص 17 س 10 طواويس ( نسخ E . D . B . طواويسه پ طاويس ) سمعانى
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 179
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص١٧٩