ضياء الدين مىباشد .
ص 9 س 2 : فراى گويد دلائل چندى وجود دارد كه نشان مىدهد كه سغديان در دورهء قبل از اسلام از سرزمين خود مهاجرت كردند . محمود كاشغرى مىگويد : كه سغداك Sagdak مردمى هستند كه به بلاساغون ( كه در شمال شرقى طراز است ) آمده و مقيم شدند . و آنها اصلا از سغد كه بين بخارا و سمرقند مىباشد هستند ( رجوع شود به كتاب ديوان لغت ترك ج 1 چاپ استانبول 1917 صفحه 391 ) داستان مهاجرت سغديان به تركستان چين در منابع چينى زمان تونهوانگ Tun - huang گفته شده است ( رجوع شود به مقالهء جايلز L . Giles در نشريهء مدرسهء مطالعات شرقيه BSOS شماره 6 ( 1936 ) 827 تحت عنوان « متن يك جغرافياى چينى قرن نهم » از « نامه هاى قديمى » بر مىآيد كه سغديان تجار فعالى بودهاند .
به مقاله و . ب . هنينگ W . B . Henning « تاريخ نامه هاى قديمى سغديان » در نشريهء مطالعات شرقى و افريقائى BSOAS 12 ر 602 ( 1948 ) مراجعه شود .
بنابر مقالهء برنشتام Bernshtam در دو زمان سغديان مهاجرت و در سميرجيا Semirechya اقامت گزيدهاند .
اولين بار در قرون سوم تا ششم ميلادى براى تجارت . و بار ديگر در قرن ششم ميلادى بوده است .
داستان بناى خوارزم و اقامت در آن ، وجوه مشترك بسيارى با داستان نرشخى دربارهء بخارا دارد . مقاله ك . اينسترانتسو K . Inostrantsev دربارهء تمدن مسلمين در خيوه در ZMNP ( فوريه 1911 ) ( 3 - 302 ) مراجع ديگر
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص١٥٥