( 1 )
1 - [ از جملهء اوقات استجابت دعا ]
پس مىگوئيم كه به سندهاى معتبر منقول است كه از جملهء اوقات استجابت دعا :
وقت زايل شدن آفتاب از دائرهء نصف النّهار است ، و ديگرى نزد شنيدن اذان براى هر نماز ، و ديگرى ساعت اوّل از روز جمعه ، و ديگرى ساعت آخر از روز جمعه ، و ديگرى سه يك آخر از همهء شبها كه آن را وقت سحر گويند ، و ديگرى تمام شب جمعه ، و ديگرى وقت آمدن باران ، و ديگرى بعد از هر نماز واجب ، و ديگرى بعد از نماز شام هر گاه به سجده رود ، و ديگرى در وقت گريه و تضرع و زارى ، و ديگرى وقتى كه آفتاب به قدر يك نيزه مانده باشد كه به وقت ظهر رسد در هر روز .
ابن طاوس گويد كه : بعضى از اين اوقات روايت دارد و بعضى از اينها به تجربه رسيده است .
( 2 )
2 - در بيان ماههاى عربى كه دعا كردن بر دشمنان در آن ماهها مستجاب مىشود .
از آن جمله چهار ماه است كه آنها را اشهر حرم « 1 » گويند و آن ذى قعدة الحرام و ذى حجة الحرام و محرّم الحرام و رجب المرجّب است .
ابن طاوس گويد كه روايتى در كتاب تاليف محمّد بن حبيب ديدم كه ظاهر مىشد كه از جملهء اين چهار ماه شهر « 2 » ذى قعده و ماه رجب سزاوارتر از براى استجابت اين نوع دعا از آن دو ماه ديگر است و به اين مضمون چندين روايت ديگر ديدهام كه در زمان جاهليّة و در زمان اسلام جهت دفع دشمن در اين دو ماه دعا مىكردهاند .
( 3 )
3 - در بيان شفا جستن به آب باران نيسان و كيفيت دعاى آن :
ابن طاوس گويد كه من حديثى را در كتاب « زاد العابدين » تاليف حسين بن ابى الحسن بن خلف كاشغرى ملقّب به فضل در بارهء آب نيسان ديدم ( 4 ) و آن اين است : مروى از ابو الفتوح است كه گفت : به ما خبر داد ابو بكر محمد بن عبد اللَّه خشابى [ خشانى ] بلخى ، از ابو نصر محمّد بن احمد بن محمّد [ باب خ . ل . ] حريرى و او گفت كه روايت نمود به ما ابو نصر عبد اللَّه بن عبّاس [ مذكّر ] بلخى ، از احمد بن اجيد [ احيد خ . ل . ] ، و او گفته كه : به ما حديث نمود عيسى بن هارون ، از محمّد بن جعفر ، از عبد اللَّه بن عمر و او گفت كه : به ما حديث نمود نافع از ، ابن عمر كه گفت روزى نشسته بوديم كه بر ما حضرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و داخل شدند و بر ما سلام كردند . پس چون جواب سلام داديم ، فرمودند كه : آيا مىخواهيد كه شما را دوائى تعليم كنم كه آن را به من جبرئيل عليه السّلام تعليم كرده است كه ديگر به دواى طبيبان احتياج نشود ؟ پس حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام و سلمان و جمعى ديگر گفتند كه : يا رسول اللَّه آن دوا كدام است ؟ آن حضرت روى به جانب امير المؤمنين كردند و فرمودند كه : قدرى از آب باران نيسان را جمع كن و بر آن سورهء فاتحة الكتاب هفتاد مرتبه و آية الكرسى هفتاد مرتبه و
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
هفتاد مرتبه و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
هفتاد مرتبه و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
هفتاد مرتبه و
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
هفتاد مرتبه بخوان .
و در روايتى ديگر از حضرت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله منقول است كه در آن اين زيادتى است كه : بر آب باران نيسان سوره
إِنَّا أَنْزَلْناهُ
را هفتاد مرتبه و « اللَّه اكبر » و «
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
» و « اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد » هر يك را هفتاد مرتبه بخوان . پس به روايت اوّل رجوع مىكنيم و مىگوئيم : رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند كه از آن آب در هر صبح و شام تا
هامش
( 1 ) اين چهار ماه را اشهر حرم از جهت آن گويند كه در اين ماهها جنگ كردن و جهاد نمودن حرام است مگر وقتى كه دشمن ابتدا به جنگ كند . و اللَّه يعلم
( 2 ) و اين منافات ندارد با آنكه احاديث بسيار وارد شده كه ماه رمضان المبارك و شهر شعبان المعظم و رجب المرجب بهترين ماههايند و دعاها در آن ماهها مستجاب مىشود زيرا كه اين چهار ماه مخصوصند بدعاى جهت دفع دشمن . و اللَّه يعلم