تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 542

مساهمون:

ص٥٤٢
( 1 ) كردارهاى ايشان در نزد خودشان درهاى رحمت تو را و تاريك نموده باشى تو [ تاريك نشده باشد ] بر ايشان راههاى بردبارى خود را و شفقت خود را و مشهور كرده باشى تو ايشان را در روز قيامت به رسوائىهاى نافرمان بردارى تو و داغ كرده باشى تو پيشانىهاى ايشان را به غضب خود و عقوبت خود خداوندا بدرستى كه تو منسوب ساختى ما را « 1 » به سوى خود و علامت گذاردى ما را به خودت و متعلق گردانيدى ما را بر خودت و يافتيم ما عقلهاى خود را « 2 » كه دلالت‌كننده‌اند براى ما به سبب تو بر تو و دلهاى خود را كه راه نمايند براى ما به سبب تو به سوى تو گواهى دهنده‌ها را بر آنكه از تمام بودن صفت‌هاى پادشاهان آن است كه حميّت « 3 » « 4 » نمايند بر كسى كه نشان كرده باشند او را به ملازمت درهاى خانهء خود و منسوب ساخته باشند او را به جناب خودشان ( 2 ) و بسته باشند او را بر خودشان و هر چند نباشد آن كس پسنديدهء در نزد ايشان و تو اى پروردگار من سزاوارترى به تمامترين صفتهاى صفت داشتگان و سزاوارترى به غيرت داشتن از پادشاهان كه ضعيف و ناتوانند و تو تعليم كرده‌اى به ايشان غيرت داشتن را « 5 » كه موافق است با مراد تو اى قدرت‌دارترين قدرت دارندگان و به تحقيق كه دانسته‌اى تو اى پروردگار من آنكه آن جماعتى كه دشمنى كرده‌اند با ما از روى ظلم و ستم دشمنانند براى تو و براى حميّت تو « 6 » و خفّت رساننده‌اند به دين تو و به دوست مخصوص تو پس اين است كه يا غضب مىنمائى « 7 » و انتقام مىكشى از جهت عزّت خود و بزرگى خود يا از جهت دوست و مخصوص خود و اهل حمايت خود يا از جهت كسى كه بسته‌اى تو او را بر درهاى رحمت خود و هيبت و ترس خود و مىگشائى « 8 » بر روى ايشان در اين ساعت آنچه را كه خود گشودند آن را بر نفسهاى خودشان به سبب ضايع كردن ايشان مر فرمانبردارى را از سزاوار بودن ايشان مر مصيبت‌هاى ترسناك را و بلاهاى
هامش
( 1 ) يعنى و تو ما را عيال گردانيده‌اى و ماها وابستگان توئيم . ( 2 ) يعنى ما عقلهاى خود را و دلهاى خود را يافتيم كه گواهى مىدهند . ( 3 ) غيرت به كسر غين طعام و خوردنى از جايى براى عيال آوردن « كنز » . ( 4 ) يا آنكه عطا نمايند ( 5 ) يعنى آوردن طعام و خوردنى را جهت عيال خود و بدرستى كه ماها عيال تو هستيم ، يا آنكه تو به ايشان حميت داشتن را جهت متعلقان خود تعليم نموده‌اى و ماها متعلقان و وابستگان تو هستيم . و اللَّه يعلم ( 6 ) يا آنكه و براى عطا كردن تو به دوستان خود كه به منزله عيال براى تو هستند . و اللَّه يعلم ( 7 ) يعنى غضب كن و انتقام بكش ( 8 ) يعنى و بگشاى بر ايشان