تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧
( 1 )

دعاهائى كه به خاطر من رسيده است

: ابن طاوس گويد كه : دعاهائى را ذكر مىكنم كه بخاطرم رسيده است و آن اين است : خداوندا هر گاه برسد وقت خواستن تو مر روح مرا « 1 » آنكه وارد شود آن بر تو پس بدرستى كه من از الحال به تحقيق كه مىگردانم او را پناه آورنده به تو و ميهمان از براى تو و گريزندهء از عذاب تو به سوى تو و به تحقيق كه فرموده‌اى تو به امان دادن پناه آورنده و به بخشش كردن به ميهمان درويش و به مهربانى كردن بر شخص گريختهء گرفتار پس بگردان روح مرا در جملهء جماعت امان داده‌شدگان پناه آورندگان و از جمله مهمانهاى بخشش كرده‌شدگان و گرفتارشدگان رحم كرده‌شدگان . ( 2 ) دعائى ديگر كه به خاطر من رسيده است خداوندا بدرستى كه تو شناساينده‌اى مرا به خود و راهنمائى كرده‌اى تو مرا بر خود پس دراز كرده‌ام من دست خود را به سبب تو به سوى تو مدّت پنجاه سال كه متلبّسم به خوارى « 2 » سؤال آن پس اگر بوده است دست من آنكه رسيده است از جانب تو به اميدهاى خودش پس بخشش نماى آن را « 3 » در آنچه باقى مانده است از عمر آن از جهت رسيدن آن به چيزى كه از براى توست روى آوردن آن دست و اگر بوده است آن دست آنكه نااميد بوده در طلب كردن خود پس رحم كن كسى را كه به تحقيق رسيده باشد به سبب بدى كردار دست خود به اين مرتبه كه سؤال كند او پنجاه سال در پنهان و آشكار از كسى كه كم نمىكند او را نيكوئى و زياده نمىكند او را نااميد كردن و برگردد او از درگاه رحمت او به نااميدى و محروم بودن . ( 3 ) دعاى ديگر كه به خاطر من رسيده است خداوندا بدرستى كه من رحم نكردم بر نفس خود در هنگامى كه در آوردم او را در معرض روى گردانيدن تو از او و حال آنكه دشمن تو و دشمن من شيطان است
هامش
( 1 ) يعنى هر گاه برسد وقت مرگ من ( 2 ) يعنى قابليت و اهليت سؤال از تو ندارم و در اين سؤال كردن خوار و ذليل و شرمسارم . و اللَّه يعلم ( 3 ) حاصل معنى آنكه مدّت پنجاه سال است كه از تو سؤال كرده‌ام پس اگر در اين مدّت برآورده‌اى تو حاجت مرا و رسيده‌ام من به مطلب خود پس بعد از اين نيز بخشش نماى بر من در باقى ماندهء از عمر من از جهت آنكه من عادت كرده‌ام به رسيدن به مطلب و نعمت پروردهء تو گشته‌ام و اگر در اين مدت پنجاه سال بر نياورده‌اى تو مطلب مرا و نااميد گشته بودم من در سؤال خود پس رحم كن بر كسى كه پنجاه سال سؤال كند از شخصى كه كم نمىكند خزانه رحمت او را عطا كردن و زياد نمىكند آن را نااميد برگردانيدن سائلان را و مع هذا نااميد از درگاه رحمت آن شخص برگرديده باشد . و اللَّه يعلم
مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 467 | السيد ابن طاووس / الطبسي