( 1 ) سؤالكنندهء خود را و بر نمىگردانى تو اميدوار خود را و منع نمىكنى تو سائل را از درگاه خود و بر نمىگردانى تو دعاى طلب نمايندهء از ترا و غمگين نمىشوى از دعاى كسى كه اميد داشته باشد از تو و دلگير نمىگردى « 1 » به سبب زيادتى حاجتهاى ايشان بسوى تو و نه به سبب برآوردن حاجتها براى ايشان پس بدرستى كه برآوردن حاجتهاى همهء آفريدگان تو در نزد تو زودتر است از نگاه به گوشهء چشم « 2 » و سبكتر است بر تو و آسانتر است نزد تو از پر پشهاى و حاجت من بسوى تو اى آقاى من و مولاى من و محلّ اعتماد من و اميد من آن است كه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه بيامرزى براى من گناه مرا پس به تحقيق كه من آمدم ترا ( 2 ) در حالى كه سنگين است پشت من به بزرگى آنچه ظاهر ساختهام به تو آن را از گناهان خودم و آنچه سوار شده است مرا از مظلمههاى بندگان تو آن قدر كه نگاه مىدارد مرا و رها نمىكند مرا از او غير تو و قدرت ندارد بر او و مالك نيست آن را سواى تو پس زايل كن اى مولاى من بسيارى گناهان مرا به كمى اشك چشم من بلكه به سختى دل من و خشكى چشم من نه به سبب آنكه گفتم بلكه به سبب رحمت تو كه فراگرفته است هر چيزى را و حال آنكه من چيزم پس بايد كه فراگيرد مرا رحمت تو اى بخشنده اى مهربان اى رحمكنندهترين رحمكنندگان و آزمايش مكن مرا به چيزى از بلاها در اين دنيا و مستولى مگردان بر من كسى را كه رحم نكند بر من و هلاك مكن مرا به سبب گناهان من و شتاب نماى در نجات من از هر ناخوشى و دور كن از من هر ستمى را و پاره مكن پردهء مرا ( 3 ) و رسوا مكن مرا در روز جمع كردن تو مخلوقات را براى حساب اى كسى كه بزرگ است بخشش و ثواب تو سؤال مىكنم ترا آنكه رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آنكه زنده دارى مرا زندگى نيكبختان و بميرانى مرا مردن شهيدان و قبول كنى مرا قبول كردن دوستان و آنكه نگاهدارى مرا در اين دنياى پست از شرّ پادشاهان ظالم و از فاسقان آن و از بدان آن و از دوستداران دنيا و از كاركنندگان از براى دنيا و در دنيا و نگاه دار مرا از بدى ياغيان در دنيا و شك برندگان در آن و اختياركنندگان شرك در دنيا تا آنكه
هامش
( 1 ) يا آنكه از ابرام متاثر نمىشوى يعنى ابرام كرده نمىشوى در برآمدن حاجات از نزد تو . احتياج به ابرام نيست بلكه پيش از آنكه بنده درخواست نمايد تو او را عطا مىكنى .
پس احتياج به ابرام نخواهد بود . و اللَّه يعلم
( 2 ) يا از چشم بر هم زدنى