( 1 ) و او دوست مىدارد « 1 » صالحان را .
ربيع گفت كه : پس من اين عوذه را در پوستى نوشتم و آن را در بند شمشير خود گردانيدم . پس به خدا كه بعد از اين از منصور نترسيدم .
( 2 ) 4 - ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه : در كتاب كهنه از وقف كردههاى مادر ناصر خليفه كه در اوّل آن خبرهاى واقعهء جنگ حرّه بود كه در حنين است ، به سندهاى معتبر از حضرت ابى عبد اللَّه امام جعفر صادق عليه السّلام يافتم كه فرمودند كه : سورهء
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
را خواندم در وقتى كه بر ابو جعفر منصور داخل شدم و حال آنكه او قتل مرا اراده داشت . پس خداى تعالى ميان او و ميان من حايل شد و او را نگذارد كه مرا بكشد پس آن حضرت اين سوره را خواندند در وقتى كه منصور به سوى آن حضرت نظر كرد و از نزد او بيرون نرفتند تا آنكه نسبت به آن حضرت مهربانى بسيار كرد . پس از آن حضرت پرسيدند كه : به چه چيز خود را از شرّ منصور محافظت نموديد ؟ فرمودند كه : به متوسّل شدن به خدا و به قرائت سورهء انّا انزلناه . پس بعد از آن هفت مرتبه گفتم : يا اللَّه يا اللَّه . سپس خواندم :
بدرستى كه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را شفيع گردانيدم و اين كه غالب گردانى تو او را بر من .
پس هر كسى كه مبتلى شود به مثل آنچه من مبتلى گشتهام پس بايد كه بجا آورد مثل آنچه را كه من بجا آوردم و اگر نه آن بود كه ما اين سوره را مىخوانيم و شيعيان را امر مىكنيم كه اين سورهها را مىخوانند ، هر آينه دشمنان « 2 » شيعيان را هلاك مىكردند و ليكن اين سوره پناه و قلعهاى براى شيعيان است كه ايشان را از بلاها نگاه مىدارد .
( 3 ) 5 - و از آن جمله دعائى است از براى مولاى ما حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام در هنگامى كه آن حضرت را منصور در مرتبه سوم در ربذه طلب نمود .
ما به سندهاى خود تا محمّد بن حسن صفّار روايت كرده شديم كه او در كتاب « فضل الدّعاء » به سندهاى خود نقل نموده از ابراهيم بن جبله ، از مخزمهء كندى ، كه گفت : چون ابو جعفر منصور بر ربذه « 3 » فرود آمد و مطلع گرديد كه حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام در آن موضع است . گفت : كيست كه مرا از كارى كه آن حضرت كرده است ، معذور دارد ؟ ! او يك قدم به جلو و قدم ديگر را به عقب برداشته است . بدرستى كه آمدن آن حضرت به ربذه از جهت آن است كه مىخواهد كه ملاحظهء هر دو طرف را كند ، هم مرا داشته باشد و هم محمّد را . ( ابن طاوس گويد : يعنى محمّد بن عبد اللَّه بن حسن بن علىّ بن ابى طالب را كه در آن اوقات در مدينه خروج كرده بود ) . پس منصور گفت كه آن حضرت از مدينه بيرون آمده و به ربذه آمده و اختيار
هامش
( 1 ) يا آنكه متولى كارها و امور ايشان است .
( 2 ) يعنى دشمنان اهل بيت .
( 3 ) ربذه قريهاى است در حوالى مدينه مشرفه كه قبر ابى ذر غفارى رحمه اللَّه در آن موضع است و الحال به صفرا مشهور است . و اللَّه يعلم