( 1 ) گفتار و كار و كردار خداوندا بدرستى كه پناه مىبرم به تو از شرّ جن و انس و از شرّ چيزى كه محسوس شود و از شرّ چيزى كه به نظر نيايد و از شرّ حادثهائى كه وارد شوند در شب و روز و از شرّ نفسها جن و از شرّ چشمهاى انس ، خداوندا بدرستى كه من پناه مىبرم به تو از شرّ نفس خود و از شرّ زبان خود و از شرّ گوش خود و از شرّ چشم خود پناه مىبرم به تو از نفسى كه [ قناعت نكند و از شكمى كه ] سير نشود و از دلى كه فروتنى نكند و از دعائى كه شنيده و برآورده نشود و از نمازى كه قبول نشود [ بالا نرود ] ، خداوندا وامگذار [ قرار مده ] مرا « 1 » در چيزى از عذاب تو و مينداز مرا در گمراهى ، خداوندا بدرستى كه من پناه مىبرم به سختى پادشاهى تو و به عزّت توانائى تو و بزرگى سلطنت و قوّت تو از شرّ آفريدگان تو همه .
( 2 ) پس بعد از تمام شدن اين دعا حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمودند كه : اين دعا از براى هر امرى است كه اهتمام به شأن او باشد و از براى دفع هر اندوهى است كه روى دهد و اين دعائى است كه حاجت كسى كه اين دعا را بخواند ، ردّ كرده نمىشود .
( 3 ) 7 - دعاى ديگر از براى امير المؤمنين عليه السّلام در روز جنگ صفين .
ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه : يافتم و روايت نمودن اين دعا را از كتاب دعا و اذكار ، تصنيف حسين بن سعيد اهوازى رحمه الله به سندهاى خود ، از يعقوب بن شعيب ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمودند كه : از جمله دعاهاى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در روز صفين اين بود كه دعا كرد :
خداوندا اى پروردگار اين سقف بلند كردهشدهء باز داشتهشدهء نگاهداشتهشدهء از افتادن كه گردانيدهاى تو آن را محلّ فرو رفتن « 2 » شب و روز و گردانيدهاى در آسمان محلّ حركت نمودن آفتاب و ماه و منزلهاى ستارگان بزرگ و ستارههاى كوچك و گردانيدهاى سكنىكنندهء در آن گروهى را از فرشتگان كه دلگير نمىشوند از عبادت و بندگى كردن و اى پروردگار اين زمين كه گردانيدهاى آن را آرامگاه از براى مردمان و چهارپايان چرنده و جانوران و آنچه مىدانيم ما
هامش
( 1 ) يعنى وامگذار مرا بلكه نجات ده و خلاص كن مرا از عذاب خود و در بعضى نسخهها « لا تحلّنى » به حاء بىنقطه است ، يعنى فرود مياورد مرا در عذاب خود . و اللَّه يعلم
( 2 ) يعنى گردانيدهاى آسمان را محلّ فرو رفتن و بر طرف شدن شب و روز ، يا آن كه گردانيدهاى آن را محلّ كم شدن و ناقص گرديدن شب و روز . و اللَّه يعلم