( 1 ) آن موسى كه بر او باد سلام بر ساحران شهر مصر سخن نمود و غلبه نمود ( يعنى معارضه نمود ) . پس وحى فرستادى تو به سوى او كه مترس به درستى كه تو بلند و غالبى و به حقّ نامهاى تو كه نقش كرده شدهاند بر انگشتر سليمان بن داود بر او باد سلام كه مالك شده است به بركت آن پرى زاد و آدمى زاد و شيطانها را و خفيف و خوار نموده است به سبب آنها شيطان و سپاه او را و به حقّ آن نامهائى كه خلاصى يافت به بركت آنها ابراهيم از آتش نمرود و آن نامهائى كه به سبب آنها ادريس كه بر او باد سلام به مكانى بلند ( يعنى آسمان ) بالا برده شد و به آن نامهاى نوشتهشدهء بر پيشانى اسرافيل بر او باد سلام و به آن نامهاى نوشته شده بر [ در ] خانهء پاكيزه ( يعنى بهشت ) و به هر نامى كه آن از براى خداى عزّ و جلّ است كه خوانده است خدا را به آن نام پيغمبر « 1 » فرستادهشدهاى يا فرشتهء مقرّبى يا بندهء صاحب ايمانى و به هر نامى كه آن از براى خداى عزّ و جل است در كتابى از كتابهاى او و به هر نامى كه آن در علم خدا سپرده شده است ( 2 ) و به نامهاى خداى كه نوشته شدهاند در لوح نگاه داشته شده و به آن نام كه آفريده است به بركت آن همهء گروههاى خلايق را و به نام خداى بزرگتر بزرگ عظيمتر عظيم عزيزتر عزيز بزرگتر بزرگ و به حقّ نامهاى خدا همهء آنها كه هر گاه خدا به آن نامها نام برده شود خوار و مضطرب مىشود « 2 » پهلوهاى فرشتگان خدا و آسمان خدا و زمين خدا و بهشت خدا و آتش او و به نام خدا كه بزرگتر است آن چنان كه تعليم نمود آن را به آدم كه بر او باد سلام در بهشتهاى خلد و رحمت فرستد خدا و فرشتگان او بر محمّد و بر آل او و بر همهء پيغمبران خدا و فرستادگان او خداوندا پس به حرمت اين نامها و به حرمت معنى آنها پس به درستى كه نمىداند معنى آنها را غير تو آن كه برآورى دعاى مرا و رحم نمائى زارى مرا و داخل سازى مرا در بندگان صالح خود و عطا فرما ما را در دنيا « 3 » نيكوئى را و در آخرت نيكوئى را [ و به ما بين اين دو آمرزش و رحمت را عطاء فرما ] و ما را از عذاب آتش نگهدار و ما را با نيكوكاران بميران و ما را در روز قيامت رسوا مگردان .
هامش
( 1 ) نبى مرسل پيغمبرى است كه از براى او دين و كتابى باشد چون ابراهيم و موسى و عيسى و پيغمبر آخر الزمان . و اللَّه يعلم
( 2 ) يعنى مىلرزد پهلوهاى ملائكه از ترس و هيبت خداى تعالى . و اللَّه يعلم
( 3 ) بعضى گفتهاند كه مراد از حسنهء دنيا قناعت است و از حسنهء آخرت شفاعت و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : حسنهء دنيا زن صالحه است و حسنهء عقبى حور پسنديده ، و از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام مروى است كه : حسنهء دنيا روزى فراخ است و حسنهء آخرت خشنودى الهى است ، و معانى ديگر نيز تفسير شده است .
مترجم گويد كه در وقت خواندن هر گاه همه آنها قصد شود كه عبارت از مطلق نيكوئى است كه شامل همهء آنهاست بهتر است . و اللَّه يعلم