( 1 ) را نگاهدارنده گردانيده و تعجب است از نگاهدارندهاى كه چه چيز او را توانگر گردانيده و تعجب است از توانگرى كه چه چيز او را صاحب عطا نموده و تعجب است از دهندهاى كه چه چيز او را بىنياز گردانيده و تعجب است از بىنيازى كه چه چيز او را صاحب بخشش نموده و تعجب است از بخشندهاى كه چه چيز او را وسعت داده و تعجب است از رزق دهندهاى كه چه چيز او را صاحب بخشش نموده و تعجب است از صاحب بخششى كه چه چيز او را صاحب احسان نموده و تعجب است از صاحب عطيهاى كه چه چيز او را منعم گردانيده و تعجب است از نعمت دهندهاى كه چه چيز او را ستوده گردانيده و تعجب است از ستودهاى كه چه چيز او را رحيم گردانيده و تعجب است از رحمكنندهاى كه چه چيز او را سخت گردانيده و تعجب است از سختگيرى كه چه چيز او را قوّت داده و تعجب است از صاحب قوّتى كه چه چيز او را حليم نموده [ او را حكيم گردانيده ] و تعجب است از حلمكنندهاى [ حكيمى ] كه چه چيز او را صاحب قهر نموده و تعجب است از صاحب قهرى كه او را چه بر پاى داشته و تعجب است از به خود برپائى كه [ چه چيز او را حمد كرده و تعجب است از حمد شدهاى ] كه چه چيز او را هميشگى نموده و تعجب است از هميشهاى [ كه او را چه باقى داشته و تعجب است از باقىاى ] كه چه چيز او را بىهمتا نموده و تعجب است از بىهمتائى كه چه چيز او را يكتا نموده و تعجب است از يكتائى كه چه چيز او را مقصود و بىنياز گردانيده و تعجب است از بىنيازى كه چه چيز او را صاحب ملك نموده و تعجب است از مالكى كه چه چيز او را صاحب اختيار نموده و تعجب است از صاحب اختيارى كه چه چيز او را بزرگ نموده و تعجب است از بزرگى كه چه چيز او را كامل و تمام نموده و تعجب است از كاملى كه چه چيز او را تمام نموده ( 2 ) و تعجب است از تمامى كه چه چيز او را نيكو گردانيده و تعجب است از نيكوئى كه چه چيز او را صاحب فخر نموده و تعجب است از فخركنندهاى كه چه چيز او را « 1 » دور ساخته و تعجب است از دورى كه چه چيز او را نزديك ساخته و تعجب است از نزديكى كه چه چيز او را غالب و قوى گردانيده و تعجب است از غلبهكنندهاى كه چه چيز او را مسلّط نموده و تعجب است از مسلّطى كه چه چيز او را عفوكننده نموده و تعجب است از عفوكنندهاى كه چه چيز او را احسانكننده كرده و تعجب است از احسانكنندهاى كه چه چيز او را نيكوكار نموده و تعجب است از نيكوكارى كه چه چيز او را قبول توبهكننده نموده « 2 »
هامش
( 1 ) از آن كه كسى ادراك آن تواند نمود .
( 2 ) يعنى در ذات و صفات خداى تعالى چه چيز است كه سبب گشته به اين كه توبهء بندگان را قبول مىكند و از تقصير ايشان در مىگذرد . و اللَّه يعلم