عبد الرحمن جزيرى به مناسبت بيان احكام غنا ، آن را « ترديد الصوت بالألحان . . . « 1 » ( چرخاندن صدا با آهنگ ) مىداند .
در ردّ المختار به نقل از قهستانى ، غنا را اين گونه تعريف مىكند :
ترديد الصوت بالألحان في الشعر مع انضمام التصفيق المناسب لها . فإن فقد قيد من هذه الثلاثة ، لم يتحقّق الغناء . « 2 » در واقع ، قهستانى دو قيد بر تعريف جزيرى مىافزايد . امّا مؤلف پس از آن مىنويسد « اين تعريف را فقيهان ما ( حنفى ) نمىپذيرند . « 3 » برخى از فقيهان ، بر اين نظرند كه غنا دو نوع است و هر كدام تعريف جداگانه اى دارد . از اين روى ، براى آن دو تعريف ارائه دادهاند ؛ ابن حجر هيثمى مىنويسد :
غنا ، شعر خوانى با صداى بلند است . از اين روى ، گروهى از عالمان شافعى و مالكى كه قرطبى و اذرعى در زمرهء آنانند گفتهاند خوانندگى و گوش فرادادن بدان دو قسم است ؛ بخش اوّل خوانندگى مردم عادى است بى آنكه قواعد تغنّى را مراعات كنند ؛ مانند اشعارى كه به گاه انجام برخى از كارهاى دشوار مىخوانند تا خستگى زدايد و نشاط آفريند و مانند آوازى كه شتربانان براى افزايش سرعت شتران مىخوانند . . . دوم ، غنايى است كه به سان صنعتى ( هنرى ) رخ مىنمايد و تنها خوانندگان حرفه اى و متخصصان غنا مىتوانند آن را اجرا كنند ؛ آنان بخشى .
. .
هامش
« 1 » الفقه على المذاهب الاربعة ، ج 2 ، ص 42
« 2 » حاشية رد المختار على درّ المختار ، ج 6 ، ص 349
« 3 » حاشية ردّ المختار على درّ المختار ، ج 6 ، ص 349