( 5 ) غناء ، محمد باقر محمدى
كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد ، قم ، 1413 ق ، 52 ص .
اين رساله به كنگره جهانى شيخ مفيد ارائه شده و ضمن مجموعه مقالات آن كنگره چاپ شده است . در اين رساله از « غنا » ، « استعمال آلات لهو » ، « تكلم به كلام باطل » ، « مكاء يا سوت كشيدن » ، « تصديه يا كف زدن » و « رقص » بحث شده است . در مقدمه رساله آمده است كه در مسائل فقهى به دست آوردن حكم مهم است اما در مسأله غنا ، مهم تشخيص موضوع است ؛ زيرا حكم موسيقى روشن است ولى موضوع آن دچار ابهام و ترديد است .
نويسنده در اين رساله ، ابتدا بحث از موضوع غنا كرده و سپس به بيان حكم آن پرداخته است . براى بيان موضوع حرمت غنا ، پس از نقل كلام اهل لغت نتيجه گرفته است كه « غنا صوتى است كه مطرب و لهوى باشد » . معناى مطرب آن است كه آن صوت موجب سرور يا حزنى شود كه انسان را از حالت طبيعى و عادى خارج سازد به طورى كه بسيارى از مسائلى را كه در حال طبيعى مىفهمد و به آن توجه دارد در آن حالت درك نمىكند . بنا بر اين ، نفس زيبايى كلام طرب نيست آن گونه كه صاحب مفتاح الكرامة تصور كرده است . و لهو يعنى آنچه كه بعد حيوانى و شهوانى انسان را تحريك كرده و اخلاق و معنويات را به فراموشى بسپرد . بنا بر اين صوتى كه انسان را به فضائل و معنويات متوجه سازد غنا نيست . و چون شرع موضوع غنا را مشخص نكرده است تشخيص آن موكول به عرف است .
سپس ادله حرمت غنا از آيات و روايات را نقل كرده و دلالت آنها را بر
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2128
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٢٨