در دو بخش بعدى اين فصل گوش فرا دادن به انواع تارها و همه ابزار موسيقى را جايز مىداند ، به اين دليل كه هيچ حجتى بر حرمت آنها و اصل نشده ، و علاوه بر آن ، اجماع اهل حلّ و عقد بر جايز بودن آن منعقد است .
در فصل دوم ادلَّه اى را كه معتقدان به حرام بودن غنا آوردهاند گزارش و نقد كرده است . قائلان به حرمت غنا به برخى از آيات و روايات تمسك جستهاند . وى مىنويسد : استدلال به آنها صحيح نيست ، زيرا آيات به روشنى دلالت بر حرمت ندارد و تفسير مفسرانى چون ابن عباس نيز حجيّت ندارد و در اين باره سخنى را از ابن حنبل نقل مىكند : « ثلاثة كتب ليس لها اصل المغازي و الملاحم و التفسير » . ( ص 77 ) آنگاه 22 روايت را كه معتقدان حرمت غنا به آنها استدلال كردهاند ، گزارش كرده و به گونه اى بر سند آنها خرده گرفته است . محقق افزون بر مقدمه اى نسبتا در خور و پانوشتهايى سودمند در استوار سازى كتاب بر پايهء تنها نسخهء موجود آن ( نسخهء كتابخانهء از هر مصر ) كوششى موفق داشته است . در آغاز كتاب هم مقدمه اى در دو صفحه دربارهء اين اثر و تحقيق آن از محمد ابو الفضل ابراهيم رئيس لجنهء إحياء التراث الإسلامى چاپ شده است .
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2578
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢٥٧٨