است از سكون .
2 . غذاى روح بهتر است از غذاى جسم ، و سماع غذاى روح است .
3 . سماع موجب مىشود كه انسان استعداد قبول نور الهى را بيابد .
4 . سماع انسان را دفعة به حقايق مىرساند .
5 . عبادات حركت در ظاهرند و سماع سكون و آرامش باطن ، و سماع جامع همه عبادات است .
خاتمه كتاب درباره كيفيت سماع است و در آن گويد :
صوفيه پس از نماز ظهر يا عشا جمع شوند و پس از خواندن چند آيه شريفه قرآن و تفسير و تأويل شيخ درباره آن آيات ، شروع به خواندن اشعار عرفانى مىكنند . . . و در آخر الزمان سماع صالح و طالح مشتبه شده و فقهاى اين زمان با آن زمانها تفاوت دارند .
سپس خلاصهء كتاب به نام الهدية السعدية فى معان [ كذا ] الوجدية و پس از آن ترجمهء عبد الله شطار قادرى به نام بوارق السماع آمده و پايان بخش كتاب نسخه بدلها ، تعليقات مصحّح و چند فهرست است .
نقد اين اثر ، مجال مفصلى مىطلبد ، اما به اجمال شايد بتوان گفت :
بهترين مصداق حديث شريف « إنّ دين الله لا يصاب بالعقول » و رواياتى كه نهى از اعتماد به عقل كردهاند ، استدلالهاى اين كتاب است . در عين حال مطالعه اين كتاب انسان را با استدلالهاى صوفيانه و نحوه برخورد آنان با كتاب و سنت و نيز كيفيت استدلالهاى فقهى اهل سنت آشنا مىكند . در پايان بيفزايم نشر اين نوع كتابهاى سست براى مردمى كه با فقه استدلالى آشنايى ندارند نتيجه اى جز ترويج گناه و سست كردن اعتقادات مردم ندارد .
احمد عابدى
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2575
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢٥٧٥