اصل پنجم : معاد
« اماميه » مانند ساير مسلمانان به روز رستاخيز معتقدند ، و عقيده دارند كه خداوند همهء مردم را پس از مرگ براى حساب و جزاى اعمال زنده خواهد كرد .
معاد با همين روح و همين بدن صورت خواهد گرفت به طورى كه اگر كسى او را ببيند خواهد شناخت كه فلان شخص است .
دربارهء كيفيت معاد گفتگو زياد است ، آيا بازگشت مردگان از قبيل اعادهء معدوم مىباشند ؟ ( يعنى انسان به كلى نابود مىگردد و سپس هستى تازهاى پيدا مىكند ) و يا از قبيل ظهور موجود است ؟ ( يعنى انسان به كلى از بين نمىرود و در قيامت بار ديگر همان موجود به صورت اوّل آشكار و ظاهر مىگردد ) اينها مطالبى است كه عدم اطلاع از جزييات آن لطمهاى به عقيدهء به معاد نمىزند و پس از اعتقاد به اصل « روز رستاخيز » اطلاع بر اين خصوصيات لازم نيست . « 1 »
اماميه به تمام مسائل مربوط به معاد و حيات پس از مرگ كه در قرآن و احاديث قطعى وارده شده ايمان دارند مانند : بهشت و دوزخ ، نعمتها و عذابهاى آن ، ميزان ، صراط ، اعراف ، و نامهء اعمال كه تمام جزييات كارهاى هر كس در آن منعكس است ، و همچنين معتقدند كه هر كس جزاى كارهاى خود را مىبيند ، در
هامش
( 1 ) . ولى البتّه اگر كسى بخواهد اتخاذ عقيده در پارهاى از اين قسمتها پا در تمام جزييات آنها بنمايد بايد متكى به دلايل قطعى و يقينى باشد