و ايشان در شدّت و سختى و در سرما و برهنگى تو منع مكن از آنها نمك و آتش و آب و نحو اينها و اگر چيزى از ضروريّات خانه بعاريت خواهند بايشان بده و از هر جهت مراعات كن ايشان را كه نيكى با همسايگان باعث زيادتى عمر و آبادى ديار ميگردد و از اهل بيت عصمت عليهم السّلام تأكيد و توصيه بسيار در باب همسايگانشده
كلمة في ذمّ اظهار العيوب
عيبجوئى مردم كردن از علامات خباثت نفس و دنائت طبع و عيبناك بودنست چه هر عيب دارى طالب اظهار عيب مردمست و در حديث نبوى ( ص ) است كه هر كه ظاهر كند عمل ناشايست كسى را مثل آنست كه خود بجاى آورده و بتجربه ثابت است كه هر كه بناى عيبجوئى مردم نهاد ايشان را رسوا كرده و خود را بىاعتبار پس احمق كسى است كه خود بهزار عيب آلوده و سر تا پاى او را معصيت فرو گرفته چشم از عيب خود پوشانيده و زبان بعيوب مردم گشاده است
همه حمّال عيب خويشتنند * طعنه بر عيب ديگران چه زنند
حضرت امير المؤمنين ( ع ) در يكى از كلمات خود چنين مردمانى را كه جستجوى عيب مردم ميكنند و آن را نقل مينمايند و از خوبى ايشان نقل نميكنند تشبيه فرموده كه بمكس كه جستجوى جاهاى فاسد و كثيف بدن را مىكند و به روى آن مىنشيند و جاهاى ديگر بدن را كارى ندارد قال امير المؤمنين عليه السّلام اكبر العيب ان تعيب ما فيك مثله