آرى مىتوان لفظ « خالق » را به سوى آن اضافه كرد و گفت :
« خالق الاكوان » زيرا خداوند پديد آورنده اين معانى است نه مالك آنها ، همچنين ، از اين لفظ ، تعدد عوالم آن هم به صورت عوالم طولى و عرضى « 1 » و نيز مطالب ديگرى آيه بر آن دلالت دارد ، استفاده نمىشود .
نويسنده جمله « الملك الديان » را جايگزين « مالك يوم الدّين » قرار داده و هر دو را از نظر معنى يكسان شمرده است . در صورتى كه چنين نيست زيرا جمله « الملك الديان » فقط دلالت دارد كه خداوند سلطانى است پاداش دهنده ولى حاكى از آن نيست كه علاوه بر اين جهان ، جهان ديگرى وجود دارد كه پاداش و كيفر اعمال در آنجا صورت مىگيرد و خدا مالك چنين جهان و آن روز نيز مىباشد و
هامش
مىشود در المعجم الوسيط اثر مجمع لغت عربى مىنويسد : الكون : الوجود المطلق ، و در اشعار اين لفظ نيز در مطلق هستى به كار رفته است « فيك يا أعجوبة الكون غدا الفكر كليلا » در اين صورت اضافه « رب » به « كون » صحيح خواهد بود .
مترجم
( 1 ) . منظور از عوالم طولى و عرضى يا عالم تجرد و ماده است كه در طول يكديگر قرار گرفتهاند ، و عالم مجردات مجرد نسبت به كليهء پديدههاى مادى علت ( البته علت به معنى فلسفى كه همان پديد آورنده ايجاد كننده باشد ) بوده و پديدههاى مادى در هر مرتبه معلول آنها مىباشند و يا اين كه مقصود عوالم دنيوى و اخروى است كه از نظر سلسله وجود در طول هم قرار گرفتهاند و هر كدام از اين دو نوع ، عالم خوددارى عوالمى است . مترجم .