كرده و پاره اى از حديثهاى مربوط به آن را قبلا آورديم و مسلم و ترمذى و ديگران از زبان ابو امامه آوردهاند كه پيامبر ( ص ) گفت : پسر آدم ! تو اگر زيادتى دارائىات را ببخشى برايت بهتر است و هرگاه نگاهدارى بدتر و اگر به اندازه اى دارائى داشته باشى كه ناگزير نشوى دست به سوى مردم دراز كنى سرزنشى بر تو نيست .
الترغيب و الترهيب 252 و 232 / 1
و مسلم از زبان بو سعيد خدرى آورده است كه پيامبر گفت هر كس مركبى بيش از نياز خود دارد آن را براى كسى كه مركب ندارد آماده كند و هر كس بيش از نياز خود توشه دارد آن را بر كسى كه توشه ندارد آماده كند سنن بيهقى 182 / 4
و در گزارش درستى كه در ص گذشت خوانديم كه پيامبر گفت : هر روز كه آفتاب طلوع مىكند هر كس بايد صدقه اى از بابت آن براى خويش بدهد .
و از همهء اينها كه بگذريم اسلام شيوهها و آئينهائى دارد كه نشان مىدهد كسى كه روزى بر او تنگ شده ، چه احترامى دارد و در جامعهء دينداران چه آبروئى بايد به او نهاد زيرا ايشان پذيرفتهاند كه اعتراض خداوند به كسانى كه آبرو دارى را در توانگرى مىدانند درست است . همان جا كه مىگويد : اما انسان ، چون خداوند او را بيازمايد و با دادن نعمت ، گرامىاش دارد آن هنگام گويد : خداوند مرا گرامى داشت و چون براى آزمودن وى ، روزى را بر او تنگ گرداند گويد خدا مرا خوار گردانيد . چنين نيست ( 1 ) و نيز نامهء پاك او دستور مىدهد كه از دارائىهاى نيكو و گرانبها بخشش نمايند ، مىگويد : اى كسانى كه ايمان آوردهايد انفاق كنيد از بهترين آن چه به دست آوردهايد و از آن چه براى شما از زمين بيرون آورديم و براى انفاق ، بدها را معين نكنيد ( 2 ) و نيز مىگويد : شما هرگز به پايگاه نيكوكاران نخواهيد رسيد مگر از آن چه دوست داريد ( در راه خدا ) اتفاق كنيد كه همانا خداوند بر آن چه انفاق مىكنيد آگاهست ( 3 ) از راندن خواهندگان و بر باد دادن
هامش
( 1 ) سورهء فجر آيهء 15 و 16
( 2 ) سورهء بقره آيهء 267
( 3 ) سورهء آل عمران آيه 92