را به كار بست و « زنده بگور كردن » را هم به انواع اعدامهاى قبلى افزود ! ! « 1 » براستى آيا در آن روز كه همگان در پيشگاه خداوند قهار گرد آيند معاويه بر اين سفارشها و زياد بر آن جنايتها چگونه سزائى خواهند داشت ؟ ؟ .
( 1 ) قبيصة بن ربيعهء عبسى - بعضى از مورخان بجاى ربيعه ، « ضبيعه » نوشتهاند و او همان شجاع پيشتازى است كه تصميم داشت بكمك قوم خود مقاومت مسلحانه را ادامه دهد ، ولى رئيس قواى انتظامى دولتى به دو امان داد و او باعتماد « قرارداد امان » كه همواره ميان عرب - چه رسد به مسلمانان - داراى اعتبار و احترام فراوان بود ، دست از جنگ كشيد . غافل از اينكه خصلتهاى برگزيدهى اسلامى و عربى را در قاموس بنى اميه مفهومى نيست و از آنها جز بعنوان ابزارى براى سلطهى ظالمانه و تحكمآميز در دستگاه ايشان استفاده نمىشود .
قبيصه را نزد زياد حاضر ساختند ، زياد رو به او كرد و گفت : به خدا كارى مىكنم كه ديگر فرصت شورش و قيام بر ضد زمامداران را پيدا نكنى ! ! [ نظرگاه تنگ و محدود قدرتمندان را بنگر ! ] قبيصة پاسخ داد : من با
هامش
( 1 ) اين نوع اعدام ، سنت سيئهاى بود كه زياد بنيان نهاد و پس از او جباران در اين سنت از او پيروى كردند ، هنگامى كه معاويهى دوم - پسر يزيد بن معاويه - بعنوان اعتراض بر بنى اميه و اعتراف به حق خلافت بنى هاشم ، از خلافت كنارهگيرى كرد امويان كه گناه را از مربى او « عمر مقصوص » ميدانستند وى را دستگير ساخته و زنده بگور كردند . بنگريد به كتاب حياة الحيوان تأليف دميرى ص 62 و در اين كتاب ، دميرى ، خطبهى معاويه دوم را نيز نقل كرده كه در آن با ذكر و توضيح علل كنارهگيرى خود آشكارا به تشيع و پيروزى خود از خاندان پيغمبر ( ص ) اعتراف كرده است .