( 1 ) و با توجه به روش حفظ خون كه نشانهى بارز سياست امام حسن عليه السلام بود ، در ساير مراحل اين سياست نيز پديدهئى كه به قبول اين خبر كمك كند ، به ياد نداريم .
و از آن حديث رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه : « خدا بدست حسن ميان دو گروه بزرگ مسلمان را اصلاح خواهد داد » نيز جز اين نمىفهميم كه حسن عليه السلام پيامبر صلح در اسلام است .
در اين صورت چه دليل دارد كه لشكر او به جنگ و حمله دست زند ؟
از وصيت امام حسن در لحظهى مرگ هم اين را دانستهايم كه او راضى نبوده در مورد او و براى او قطرهى خونى ريخته شود . پس در اين مورد نيز بر وفق رسالتى كه خود انتخاب كرده بود - يا براى او انتخاب كرده بودند - مشى كرده است .
از اين گذشته ، گواهان زياد واقعه ، تأكيد مىكنند كه ، « خلافت را بدست گرفت و قطره خونى در دوران خلافتش ريخته نشد » و بعضى از راويان اين نص ، سخن خود را همراه با دو سوگند بيان مينمايند . « 1 »
هامش
( 1 ) رجوع شود به : « الاصابة » ( 2 / 12 ) و « تاريخ ابن كثير » ( 8 / 8 / 14 ) و جز اين دو .