كوفه بعزم مقابله با معاويه - كه در « مسكن » فرود آمده بود - حركت كرد . چون به مدائن رسيد قيس بن سعد بن عبادهء انصارى را بفرماندهى مقدمه - كه مركب از 12 هزار بود - گماشت و بقولى عبد اللّه « 1 » را بفرماندهى گماشت و او قيس را براى فرماندهى طليعهى لشكر مقدمه ، انتخاب كرد . . . » .
مؤلف : عين همين جريان را ابن كثير نيز نقل كرده و گويا كه بىكموكاست آن را از « كامل » گرفته است .
( 1 ) 6 - گفتار امام حسن عليه السلام - بنا به روايت مدائنى « 2 » در پاسخ مردى كه به وى گفته بود : « آيا در اين كار به راه انصاف رفتهئى ؟ » :
« آرى ! ولى من از اين ترسيدم كه در روز قيامت هفتاد هزار يا هشتاد هزار انسان خونآلوده نزد خدا دادخواهى كنند كه براى چه خون آنان ريخته شده است . . . » .
( 2 ) 7 - « الامامة و السياسة » : ابن قتيبهى دينورى . ص 151 :
« گفتهاند كه چون بيعت با معاويه ، صورت گرفت و او بسوى شام بازگشت ، سليمان بن صرد كه بزرگ و رئيس اهل عراق بود و در جريان صلح در كوفه حضور نداشت ، نزد حسن بن على آمد . چون بر حسن وارد شد گفت : سلام بر تو اى خوار كنندهى مؤمنين ! حسن جواب سلام گفت
هامش
( 1 ) صحيح « عبيد اللّه » است نه « عبد اللّه » و نه « قيس » و ما موجب اين اشتباه را در هر دو مورد قبلا بيان كرديم .
( 2 ) شرح نهج البلاغه ( ج 4 ص 7 ) و ابن كثير « ج 8 ص 42 » .