خلخال اختتام در پا كشيد و از پرده ء خفاء بر منصه ء ظهور جلوه گر گرديد و از
هامش
( الترجمة ) واشخاصى كه شهادت را كتمان نكرده در موقع لازم تغيير وتبديل نداده از روى حقيقت همان طورى كه واقع شده اداى شهادت كنند .
( بدان كه ) آيه ء شريفه در مقام مدح مصلين به صفت اداى شهادت به حق نازل شده پس آيه ء كريمه دلالت دارد بر اين كه كسانى كه در شهادت قائم ودرستكار نيستند از سلك مصلين خارج هستند .
( التاسعة ) الاية 72 فى الفرقان قوله تعالى ( والَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وإِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً ) .
( الترجمة ) و آنان هستند كه بنا حق شهادت ندهند هر گاه به عمل لغوى ( از مردم هرزه ) بگذرند بزرگوارانه از آن در گذرند .
بدان كه آيه ء شريفه صريحست در اين كه مؤمنان دروغ نگويند و شهادت دروغ نمىدهند بلكه در مجالسى كه دروغ مىگويند حاضر نمىشوند تا سخنان دروغ را گوش آنها نشنود و اگر به مجلس گذشتند كه در آن مجلس سخنان لغو و غير لازم گفته شود نفس خود را از ماندن در آن مجلس عزيز مكرم قرار داده اعراض كرده از آن مجلس مىگذرند .
خلاصه مفاد آيه اموريست بشرح زير :
1 - نبايد شخص شهادت دروغ بدهد و يا خدا نخواسته دروغ بگويد .
2 - از مجالسى كه دروغ وسخنان گزاف مىگويند بايد دورى كرد .
3 - از مجالسى كه براى اعمال لغو و غير لازم بر پا شده بايد اعراض نمود .
4 - اين كه شهادت بباطل و حضور به مجلس لغو خارج از صفت بندگان خداست .
( العاشرة ) الاية 90 فى النحل قوله تعالى ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ والإِحْسانِ ) .