ايشان در قرب و بعد چنان كه مناسب است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) خلاصه ء مفاد آيه ء شريفه بشرح زير است :
1 - اولاد ذكور واناث سهيم در تركه ء پدر و مادر واقرباء هستند بايد به پسر و دختر از كليه ء ما ترك ابوين واقرباء ارث برسد در صورتى كه مانعى از ارث نباشد با ملاحظه ء ( لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ ) .
2 - ارث خواه زياد باشد يا كم به ذوى الحقوق والسهام مىرسد با اجتماع شرايط وفقدان موانع چنانچه بطريق سنت حضرت پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بيان گرديده است .
3 - تعصيب ( حرمان طايفه ء اناث با وجود تساوى در رتبه با ذكور از تركه پس از اخراج ما فرض الله ) باطل است چنانچه گذشت .
4 - اين كه طايفه ء ذكور وطايفه ء اناث سهام خودشان را از ما ترك ميت مالك هستند به مقتضاى لام اختصاص در قول خداى تعالى ( لِلرِّجالِ ) وقول او ( لِلنِّساءِ ) .
5 - اين كه سهم ونصيب به مجرد فوت مورث داخل ملك وراث است قهرا الا ما اخرجه الدليل چنانچه مىفرمايد ( نَصِيباً مَفْرُوضاً ) و بنا بر اين جمعى از علماء فريقين گفته اند كه ما ترك از ملك وارث خارج نمىشود هر چند اعراض كند مگر به سبب ناقل شرعى .
ومخفى نيست كه ملك اكتسابى شخص به واسطه ء اعراض محكوم به صحت تملك غير است كجا مانده تركه ء اعراض شده فافهم وتدبر . ( الحاق ) و من الايات التى يمكن ان يستدل بها على تشريع الارث وتشريك النساء مع الرجال فى اصل التوريث قوله تعالى فى سورة النساء الآية ( 32 ) :
( لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا ولِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ ) يعنى براى مردان نسبت به چيزهائى كه كسب مىكنند نصيب وحصه ء هست و براى زنان هم نسبت به چيزهاى كه كسب مىكنند نصيب وحصه ء هست