مىنمود نزد خداى تعالى .
پس اين آيت نازل شد رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم اوس را طلب نمود ومخير گردانيد ميان طلاق آن زن ورجوع بسوى او با كفارت پس او رجوع را اختيار كرد .
آن حضرت فرمود كه جهت كفارت بنده ء آزاد كن گفت يا رسول الله غير از رقبه ء خود ندارم . فرمود دو ماه پياپى روزه دار گفت كه طاقت آن نيز ندارم فرمود شصت مسكين را طعام ده گفت نيست در ميان حدود مدينه مسكينتر از من .
آن حضرت چيزى از صدقات كه نزد او بود به او داد وگفت اين را طعام ده به مسكينان گفت من محتاجترم به اين از ساير مسكينان .
پس رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم در خنده شد وفرمود كه استغفار كن ورجوع كن بزن خود .
بدان كه مجادله در لغت بمعنى مخاصمه است يعنى جنك كردن با هم .
ومراد از مجادله ء آن زن با پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم مبالغه در امريست كه واقع شد ازو با آن حضرت جهت درماندگى واحتياج واضطرارى كه داشت در مفارقت شوهر خود بر سبيل استعاره ء تبعيه وتشبيه آن به مخاصمه ء حقيقى .
چنان كه قول او ( وتَشْتَكِي إِلَى الله ) ناظر است در آن زيرا كه شكوه وزارى كردن نزد خداى تعالى منافات دارد به خصومت پيغمبر او صلَّى الله عليه وآله وسلَّم .
وقول او ( تَحاوُرَكُما ) نيز مؤيد آنست زيرا كه دلالت مىكند بر آن كه مجادله ء مذكوره بمعنى محاوره است يعنى يكديگر را جواب دادن .
و كلمه ء قد در قول او ( قَدْ سَمِعَ الله ) اشارتست به آن كه مترقب ومتوقع پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و آن زن در مجادله ومحاوره آن بود كه بشنود خداى تعالى آن را وحكمى
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 495
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٤٩٥