سوره ء مجادلة :
( قَدْ سَمِعَ الله قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وتَشْتَكِي إِلَى الله والله يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ الله سَمِيعٌ بَصِيرٌ ) ( 1 ) .
: ( الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وزُوراً وإِنَّ الله لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ) ( 2 ) : ( والَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ذلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ والله بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ) ( 3 ) .
: ( فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعامُ سِتِّينَ مِسْكِيناً ذلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِالله ورَسُولِهِ وتِلْكَ حُدُودُ الله ولِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ ) ( 4 ) يعنى بتحقيق خدا شنيد سخن آن زنى كه مناظره ومجادله مىكند با تو اى محمد در حق شوهر خود وشكايت كند به خداى تعالى از جدائى شوهر خود وخداى تعالى شنود گفتگوى با هم به درستى كه خداى تعالى شنواست اقوال شما را بيناست احوال شما را .
و آنان كه ظهار مىكنند از جمله ء شما از زنان خود يعنى تشبيه مىكنند پشت زنان خود را به پشت مادران خود نيستند آن زنان مادران ايشان زيرا كه نيستند مادران ايشان مگر آنان كه زاييده اند ايشان را به درستى كه آنان كه ظهار مىكنند هر آينه مىگويند سخن قبيح از جمله ء سخنان غير واقع و به درستى كه خداى تعالى هر آينه در گذرنده وآمرزنده است اقوال وافعال قبيحه ء شما را .
و آنان كه ظهار مىكنند از زنان خود بعد از آن بر مىگردند بسوى آن زنان از جهت آن كه گفته اند پس واجبست بر ايشان جهت كفارت ظهار از رد كردن بنده ء مؤمن پيش از آن كه مباشرت كنند زوج وزوجه با هم . اين حكم كه مذكور شد پند داده مىشويد به او . خداى تعالى به آن چه مىكنيد آگاه وداناست .
پس كسى كه نيابد بنده ء مؤمن آزاد كند پس واجبست بر او روزه داشتن
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 493
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٤٩٣