( اى موسى ، خواستهات را اجابت كردم . )
و نيز خداوند دربارهء حضرت رسول خاتم ( ص ) گواهى داد كه :
ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى .
« 4 »
( او از روى هوى و هوس سخن نمىگويد . آنچه گويد وحى است . )
على ( ع ) اين مقام را از طرف خداوند و رسولش ، به سبب كردارش نه خويشىاش ، سزاوار گرديد .
و همانطور كه حضرت محمد ( ص ) به سبب « خلق عظيم » ش بزرگ است نه اصل و نسب ، على ( ع ) نيز بزرگ است به جهت خلوص و جهاد و سرفرازى در مصائب و سختيها .
به تنهايى با نيمى از يلان مشركين جنگيد و تمام مسلمانان با نيم ديگر از لشكر ، چنان كه در معركهء بدر ؛ و نيز در غزوهء احد كه به غير از عدهاى انگشتشمار همه لشكر پيامبر گريخت ليكن امام على ( ع ) روياروى خصم زبون ايستاد .
در روز خندق ، احزاب كفر و شرك و نفاق همدست و متحد شدند : كفار قريش و غطفان و فزاره و يهود و ديگران همگى آهنگ يورش به « مدينة النّبى » كردند تا ريشهء اسلام را بخشكانند و آن را محو و نابود سازند . لشكر شرك تهاجم همه جانبهء خود را آغاز كرد ، ديدگان اصحاب پيامبر از بيم خصم تيره گشت ، جانها به لب رسيد و نفسها به سينهها برنگشت مگر پس از آنكه حلّال مشكلات و برطرفكنندهء مصائب ، حيدر كرّار ، تيغ از نيام بركشيد بهطورى كه برق آن ، سوى چشمان تيرهبختان شب صفت را ربود .
هامش
( 4 ) . النجم : 4 - 3 .