* رابطهء امامت با عقل
اگر از عقل بپرسى : آيا ابراهيم درون خانه است يا بيرون خانه ؟
پاسخ مىگويد : اين مسئله و مانند آن از تخصص من بيرون است و اگر مىخواهى بدانى او كجاست و يا از مسائلى نظير آن آگاه شوى ، بايد تحقيق كنى و بيازمايى ، و من با تو هستم و راه را بر تو هموار مىسازم تا بدانچه در نظر دارى رهنمون گردى .
خاستگاه اين نوع از معارف عقل نيست ، بلكه بيرون از عقل است و به كمك آن ، معارف حاصل مىگردد . حتى دلايل نقلى نيز بىنياز از عقل نيست ؛ چه ، انسانى بىخرد ، مجنون است و به آستان سعادت بار نمىيابد . اما يارى گرفتن از عقل براى رسيدن به چيزى يك مطلب است و اينكه عقل مستقلا به دليل رهنمون گردد مطلب ديگرى است .
اگر از عقل بپرسى : آيا ممكن است ابراهيم در خانه باشد ؟ فورا پاسخ مىدهد : آرى ممكن است ؛ زيرا خاستگاه اين نوع شناخت عقل است . لذا راههاى شناخت تنها منحصر به عقل نيست ؛ چنان كه در تجربه و حس نيز محدود نيست بلكه اگر حقيقت مطلب نظرى و عقلى باشد ، مانند :
امكان يا محال بودن شىء در اين صورت ، راه شناخت عقلى است ؛