كه در جملهء ياران و پيروان او گردد ؛ بايد به او اقتداء كند و به تعبير ديگر ، بايد تمام شروطى را كه اهل بيت بيان كردهاند ، اطاعت كند .
شروطى كه محور ورود به مذهب شيعه و انتساب به اوست .
امام زين العابدين و سيد الساجدين ( ع ) فرمود :
ابغض النّاس الى اللّه من يقتدى سنّة امام و لا يقتدى بأعماله .
( مبغوضترين مردم نزد خدا ، كسى است كه به سيرهء امام اقتداء مىكند ولى به اعمال و كردار او وقعى نمىنهد . )
و محال است شيعيان على كه محبوبترين افراد نزد خدا هستند ، مبغوضترين باشند .
امام صادق ( ع ) فرمود : « بر هر مسلمانى كه ما را مىشناسد بر او فرض است كه نفس خود را در شبانهروز به حساب كشد ، اگر كار نيكى انجام داده بر او بيفزايد و اگر مرتكب خطايى شده ؛ از خدا طلب بخشش كند
امام باقر ( ع ) فرمود :
و اللّه ما شيعتنا الّا من اتّقى اللّه و اطاعه .
( سوگند به خدا ، شيعه ما نيستند مگر كسانى كه تقواى خدا پيشه و از او پيروى كنند . )
بنابراين ، شيعه حقيقى آن مسلمان پيرو قرآنى است كه روح ابو ذر و عمار ياسر در اوست و گرنه او فقط نامى از شيعه بر خود دارد .
هنگامى كه پيروى از پيروان اهل بيت به زيارت بارگاه امام على در نجف شرفياب و به او روى مىآورد ، مىگويد : سلام بر تو اى امير مؤمنان و امام متقيان و رهبر مجاهدان راه حق !
و اگر گويندهء اين عبارات ، خود از اهل تقوا و ايمان نباشد ، در واقع شهادت داده كه امام از اعمالش بيزار است . درست مانند منافق و
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 170
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٧٠