زمانى كه همچون « بزى » باشد كه نمىداند ، به دست چه كسى خواهد افتاد ، آنان به زودى شرف خود را از دست مىدهند . بىپناه و بىحامى مىگردند . در ناتوانى به جايى مىرسند كه مانند گله بزها آمادهء ذبح مىشوند و سلّاخ هر كه را بخواهد سرمىبرد ، نه چوپانى است مانع شود و نه صاحبى كه جلوگيرى نمايد . »
در ادامه فرمود : « اى گروه شيعيان ، زمانى مىرسد كه گويا شما مانند شترانى كه براى يافتن چراگاهى سرگردانند ، خواهيد شد » . « 3 »
امام ، آيندهء نگونبار برخى از كسانى كه تنها نامى از شيعه بر خود دارند را با بز و شتر مثال مىزند كه در عصر حاضر شاهد اين ترسيم امام هستيم .
شيعيانى هستند در سراسر جهان كه نه رهبرى دارند ، از او پيروى كنند و نه كسى را به رهبرى مىپذيرند .
آيا اكنون نداى مدعى رهبرى و زعامت را مىشنوى كه جز اغراض نفسانى انگيزهء درست ديگرى داشته باشد ؟
اگر فردى از اين گروه عهدهدار زعامت دينى شود ؛ محال است كه در فكر حل مشكلات و رفع نقايص و بهبود آيندهء همكيشان خود باشد زيرا اين اقدامات بخشى از سياست است و نبايد يك فرد « روحانى ! » در امور سياسى دخالت كند اما از سوى ديگر ، تمام همّ و تلاش خود را در افزايش طرفداران و مقلدان با حاتم بخشيهايى كه مىكند ، به كار مىگيرد .
حال از كجا و چه راهى اين همه پول و دارايى را تحصيل كرده ، بماند ؟ ! و اگر متولى پست و مقام دولتى گردد بر گناهان خود بيش از پيش مىافزايد !
هامش
( 3 ) . همانجا .