تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1923

مساهمون:

ص١٩٢٣
چهارم شعبان سومين سال هجرت به همسرى حضرت رسول درآمد ، هشت سال با پيغمبر بود و در سال 27 هجرى درگذشت . ابو سلمه دختر ابى امية بن مغيرة بن المخزوميه ، نخست زن عبد اللّه بن عبد الاسد مخزومى بود . در سال چهارم هجرى وى را به زنى گرفت . هفت سال با پيغمبر زندگى كرد و پس از ديگر زنان حضرت رسول در سال 59 هجرى درگذشت . زينب دختر خزيمة بن صعصعه ، پيشتر زن طفيل بن حارث مطلبى بود . در رمضان چهارمين سال هجرت او را به زنى گرفت ، و قريب دو ماه با حضرت بود و از دنيا رفت . ام حليمه زينب دختر جحش الاسديه در اول زن زيد بن حارث بود . در پنجمين سال هجرت وى را به زنى گرفت . شش سال با حضرت بود . جويريه دختر حارث بن ابى ضرار ، نخست زن مالك بن صفوان بود در ماه رمضان ششمين سال هجرت وى را به همسرى گرفت . پنج سال با حضرت بود . در سال 56 هجرى ، چهل و پنج سال پس از وفات پيغمبر درگذشت . ام حبيبه رمله دختر ابى سفيان . نخست زن عبد اللّه جحش بود . چهار سال با حضرت زندگى كرد و در سال 44 هجرى وفات يافت . صفيه اول زن سلام بن مشكم حاكم خيبر بود . در هفتمين سال هجرت او را به زنى گرفت . سه سال و چند ماه با حضرت زندگى كرد ، 25 سال پس از وفات حضرت حيات داشت و در سال 36 هجرى مرد . ميمونه دختر حارث شوهر اولش عمير بن عمرو بود . حضرت در هفتمين سال هجرت وى را به همسرى گرفت و سه سال و چند ماه با او بود . ميمونه بيست و هفت سال پس از وفات حضرت رسول زنده بود و سرانجام در سال 38 هجرى درگذشت . اساف ( شراف ) دختر خليفه . جز اين زنان حضرت پيغمبر چهار زن ديگر نيز گرفت اما به وطى نرسيدند و آنان را رها كرد . اين چهار سبا دختر رفاعه ، اساف ( شراف ) دختر خليفه . عمرة دختر جابر ، قتيله دختر قيس بن معدى كرب ، ليلى دختر حظيم بودند . شاعرى نام زنان حضرت رسول را در اين رباعى آورده است :
نه جفت نبى كه پاك بودند همه * بد عايشه حفصه ، ام سلمه
ميمونه ، جويريه ، صفيه ، زينب * با ام حبيبه ، سوده محترمه
حضرت رسول را چهارده غلام ، پنج كنيز و هفت اسب بود ، و آن حضرت پس از غزوات و مجاهدات سنگين و سختى كه در راه گسترش دين مبين اسلام تحمل كرد ، سرانجام روز دوشنبه 28 صفر سال يازدهم هجرت برابر چهارم خرداد سال يازدهم شمسى مطابق 25 مه 632 ميلادى رحلت كرد . محمد بن زكرياى رازى به سال 251 هجرى قمرى در رى به دنيا آمد . در جوانى رنگ‌رزى پيشه كرد ، اما پس از مدتى طبعش به فراگرفتن علم اكسير مايل شد و بدان كار پرداخت . در نتيجه پس از
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1923 | ژان شاردن / اقبال يغمايى