و ماه هشتم موسوم به آبان هر سال .
آذر : ايزد نگهبان نزد ايرانيان باستان كه روز نهم هر ماه شمسى و ماه نهم هر سال شمسى به نام اوست .
دى : ( آفريننده ، دادار ) در دين زرتشتى از صفات اهورمزدا روزهاى 8 ، 15 ، 23 هر ماه شمسى ، و ماه دهم سال شمسى ، به نام خدا ، دى ناميده شده است . براى اين كه سه روز دى در ماه با هم مشتبه نشوند نام هر يك را به نام روز بعد ملحق مىكردهاند : دى به آذر ( روز هشتم ) دى به مهر ( روز پانزدهم ) دى به دين ( روز بيست و سوم ) .
بهمن : نيك انديش ، يكى از امشاسپندان در جهان مينوى . وى نمايندهء منش نيك اهورمزداست ، و در جهان مادى نگهبانى چهارپايان سودمند به دو سپرده است . و او موكل است بر روز دوم هر ماه شمسى ( بهمن روز ) و ماه يازدهم هر سال شمسى .
اسپندارمذ : بردبارى و فروتنى مقدس ؛ يكى از امشاسپندان نمايندهء بردبارى و سازش اهورمزدا و واسطه بين آفريدگان و آفريدگار است . در جهان خاكى نگهبانى زمين با اوست . وى موكل به روز پنجم هر ماه شمسى ( اسپندار مذ روز ) و دوازدهمين ماه هر سال شمسى است .
نام ماههاى روميان : ينواريوس ، فبرايوس ، مارطيوس ، مايوس ، يونيوس ، يوليوس ، اوغسطوس ، سبطمبريوس ، اقطومبريوس ، نوامبريوس ، دسطمبريوس .
ماهيها خلاصه آنچه تاورنيه دربارهء ماهيهاى ايران نوشته است :
در رود ارس ماهى قزل آلا و خرچنگ دريايى زياد است ، اما ماهيهاى رودخانههاى ديگر متنوع نمىباشد ؛ و بيشتر نوع ماهى ريشدار است . در كاريزها يك قسم ماهى تيغدار وجود دارد كه بدترين انواع ماهى خوردن مىباشد .
وقتى هوا سرد مىشود از درياى خزر ماهى آزاد و قزل آلا صيد مىكنند . درشتى بعضى از آنها به چهار تا پنج پا مىرسد . اين دريا يك نوع ماهى ديگر شبيه به خرچنگ دارد كه گوشتش كمى شورمزه است . اما ماهيهاى خليج فارس بيش از يكى دو نوع نيست . آنها را نمك سود مىكنند ، و به سراسر مملكت مىبرند .
مايين « شهركى است در ميان كوهستان بر راه كوشك زرد و هوايش معتدل و به سردى مايل است . آب روان دارد ، و حاصلش ميوه ، و مردم آن جا بيشتر دزد باشند ؛ و آن جا مزار شيخ گل اندام است ، و در پايين گريوه مايين مزار امامزاده اسماعيل بن موسى كاظم است ، و آن شهرك قصبه عمل را مجرد است . » صفحه 124 نزهة القلوب حمد اللّه مستوفى .
حضرت محمد بن عبد اللّه پيغمبر مسلمانان روز جمعه 17 ربيع الاول چهل سال پيش از هجرت برابر 19 فروردين سى و نه سال شمسى قبل از هجرت مطابق هجدم آوريل 572 در مكه به دنيا آمد . دو سال و چهارده روز از عمرش سپرى شده بود كه پدرش درگذشت و هشت ساله بود كه مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بن حارث بن زهره وفات يافت و جدش عبد المطلب كفالت او را به عهده گرفت . اما در سال نهم عام الفيل هنگامى كه عمر حضرت هشت سال و دو ماه و ده روز بود جدش نيز در سن صد و يازده سالگى درگذشت و عمش ابو طالب متكفل وى گرديد .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1921
مساهمون: ژان شاردن
ص١٩٢١