جعفى از امام باقر ( عليه السّلام ) نقل مىكند كه گفت : « از امّ سلمه همسر رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) در شأن على ( عليه السّلام ) سؤال كردم ، گفت از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) شنيدم كه فرمود :
انّ عليّا و شيعته هم الفائزون ؛ قطعا على ( عليه السّلام ) و شيعيانش همان رستگاران هستند » .
6 - معيار شناخت پاكزاد و زشتزاد
رواياتى نقل شده حاكى از اينكه ولايت و دوستى على ( عليه السّلام ) نشانهء پاكزادى ، و دشمنى با او نشانهء ناپاكزادى است ، از جمله :
1 - « جابر بن عبد اللّه انصارى » مىگويد : از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) شنيدم به على ( عليه السّلام ) فرمود : « آيا تو را شادمان نكنم ؟ آيا تو را عطا ندهم ؟ آيا به تو مژده ندهم ؟ »
عرض كرد : « آرى اى رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) به من مژده بده » .
فرمود : « من و تو از يك سرشت آفريده شدهايم ، مقدارى از آن سرشت ، زياد آمد ، خداوند ، شيعيان ما را از آن آفريد ، وقتى كه روز قيامت شود ، مردم را به نام مادرانشان بخوانند ، جز شيعيان ما كه آنان را به نام پدرانشان بخوانند و اين به خاطر پاكزادى آنان است » .
2 - « ابن عباس » مىگويد : رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : « هنگامى كه قيامت برپا شود ، مردم به نام مادرانشان خوانده شوند ، جز شيعيان ما كه به نام پدرانشان خوانده مىشوند .
و اين به خاطر پاكزادى آنان است » . « 1 »
3 - « عبد اللّه بن جبلّه » مىگويد : از جابر بن عبد اللّه انصارى شنيدم مىگفت : ما گروه انصار روزى در محضر رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) اجتماع كرده بوديم ، به ما رو كرد و فرمود :
« يا معشر الانصار بوروا اولادكم بحبّ علىّ بن ابيطالب ، فمن احبّه فاعلموا انّه
هامش
( 1 ) - منظور اين است كه دشمنى با على ( عليه السّلام ) نشانهء ناپاكى معنوى و پست فطرتى و دوستى با او نشانهء پاكى معنوى و خوشفطرتى است و گرنه هرقومى در مذهب خود ، قانون نكاح دارد كه اگر طبق آن باشد ، حلالزاده به حساب مىآيند و اگر طبق آن نباشد ، حرامزادهاند .