و نيز خداوند مقام امامت را به حضرت مهدى ( عليه السّلام ) در كودكى عنايت كرد .
چنان كه به حضرت عيسى ( عليه السّلام ) در آن هنگام كه در گهواره بود ، مقام نبوت عطا فرمود . « 1 »
در مورد امامت امام مهدى ( عليه السّلام ) قبل از تولّدش ، از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) تصريح شده بود چنان كه مسلمانان ، آن را مىدانستند و بعد از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) به امامت آن حضرت تصريح فرموده است و همچنين امامان معصوم ( عليهم السّلام ) يكى پس از ديگرى ، تا پدرش امام حسن عسكرى ( عليه السّلام ) به امامت او تصريح كردهاند « 2 » و پدر بزرگوارش امام حسن عسكرى ( عليه السّلام ) نزد افراد مورد وثوق و خواصّ شيعيانش ، تصريح به امامت آن بزرگوار نموده است .
و اخبار و روايات در مورد غيبت و پنهان شدنش و همچنين در مورد حكومت جهانيش ، قبل از تولّد و پنهان شدنش به طور مستفيض ( بسيار ) از ائمه اهل بيت ( عليهم السّلام ) نقل شده است و در ميان امامان ( عليهم السّلام ) اوست كه صاحب شمشير است و به حق قيام مىكند و همه در انتظار تشكيل دولت ايمان ( حكومت اسلامى جهانى او ) بسر مىبرند .
غيبت صغرا و غيبت كبرا
حضرت مهدى ( عليه السّلام ) قبل از ظهور ، داراى دو غيبت است :
الف : غيبت طولانى ؛ كه طولانىتر از غيبت ( يعنى پنهانى ) ديگر است ، چنان كه رواياتى به اين معنا آمده است .
ب : غيبت كوتاه : كه از زمان تولّد آن حضرت شروع شده و تا آن زمان كه سفارت
هامش
( 1 ) - چنان كه در آيه 29 و 30 از سورهء مريم آمده : عيسى ( عليه السّلام ) در حالى كه كودك بود و در گهواره قرار داشت زبان گشود و گفت :إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا ؛« من بندهء خدايم كه به من كتاب ( آسمانى ) داده و مرا پيامبر قرار داده است » .
( 2 ) - اين روايات ، در كتاب « منتخب الاثر » آمده است .